بررسی رابطة بین یادگیری سازمانی و توانمندسازی روان شناختی (مورد مطالعه: کارکنان فرماندهی انتظامی استان آذربایجان شرقی)

Abstract

در عضر حاضر، نیروی انسانی توانمند مهمترین و با ارزشﺗﺮین، سرمایة هر سازمانی است. سرمایه گذاری در توانمندسازی روان‌شناختی نیروی انسانی، سرمایه گذاری در پیشرفت و توسعة سازمانی است. توانمندسازی روان‌شناختی با مؤلفهﻫﺎیی چون احساس شایستگی، احساس استقلال، احساس مؤثر بودن و احساس معناداری) به معنای قدرت بخشیدن به کارکنان است. از آنجا که در عصر پست مدرن امروزین، دانش منشأ قدرت است. این پژوهش به بررسی رابطة بین یادگیری سازمانی و توانمندسازی روان‌شناختی کارکنان ﻣﻲپردازد. روش تحقیق پیمایشی و ابزار اندازه گیری پرسش نامه است. جامعة آماری پژوهش حاضر کلیة کارکنان انتظامی استان آذربایجان شرقی در سال 1393 است که بر اساس فرمول کوکران و به شیوة نمونه گیری تصادفی طبقه‌ای، 378 نفر به عنوان نمونه انتخاب شده‌اند. یافتهﻫﺎی توصیفی تحقیق نشان ﻣﻲدهد میزان توانمندی روان شناختی کارکنان انتظامی استان آذربایجان شرقی (05/77) بالاتر از مقدار متوسط ﻣﻲباشد. همچنین، نتایج نشان ﻣﻲدهد که بین یادگیری سازمانی و توانمندسازی روان شناختی، رابطة مثبت معنا‌دار وجود دارد. بر اساس ضریب تبیین اصلاح شده رگرسیونی ﻣﻲتوان گفت که 28 درصد تغییرات توانمندسازی روان شناختی کارکنان انتظامی، از طریق متغیرهای یادگیری کار تیمی، چشم انداز مشترک و اشتراک دانش تبیین ﻣﻲشود. ضریب بتای محاسبه شده نشان ﻣﻲدهد که متغیر یادگیری کار تیمی به عنوان بعدی از سازة یادگیری سازمانی با ضریب بتای 25/0 بیشترین تأثیر را در مقایسه با سایر متغیرها برتوانمندسازی روان شناختی کارکنان انتظامی دارد.