بررسی رابطه دینداری و بزهکاری در میان دانشجویان دانشگاه تبریز

Abstract

با توجه به اهمیت و جایگاه خاص نهاد دین در نظام اجتماعی و ارتباط متقابل این نهاد با سایر نهاد‌های اجتماعی بخش مهمی از مطالعات جامعه‌شناسی به بررسی کارکردهای گوناگون نهاد دین در نظام اجتماعی اختصاص یافته است. هدف پژوهش حاضرشناسایی چگونگی رابطه بین دینداری و مؤلفه‌های آن و بزهکاری در میان دانشجویان است و سعی شده تا با استفاده از روش پیمایشی و داده‌های عینی و با تکیه بر نظریه‌های جامعه‌شناختی درباره بزهکاری و دینداری، به نقش دینداری در جلوگیری از بزهکاری بپردازد. جامعه آماری دانشجویان دانشگاه تبریز، شیوه نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای و ابزار سنجش، پرسشنامه است. یافته‌ها حاکی از آن است که بین دینداری و بزهکاری رابطه معنادارمستقیم و منفی وجود دارد؛ بدین معنی که هر چه دینداری در بین دانشجویان بالاتر می‌رود، میزان بزهکاری نیز کاهش می‌یابد. این رابطه بین همه ابعاد دینداری و بزهکاری مشاهده شده‌است و از میان ابعاد مذکور بعد دانش دینی (675/0-) و بعد پیامدی (653/0-) بیشترین همبستگی را با متغیر بزهکاری دارند.