تبیین جامعه‌شناختی تأثیر مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی بر میزان احساس امنیت اجتماعی (موردمطالعه: شهرستان دامغان)

Abstract

در این پژوهش، نقش مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی (اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، انزوای اجتماعی) مؤثر در احساس امنیت اجتماعی شهروندان شهرستان دامغان موردبررسی قرارگرفته است. این مطالعه به دنبال تبیین نقش مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی مؤثر بر احساس امنیت اجتماعی شهروندان است. روش تحقیق کمی و از نوع پیمایش است. جامعه آماری شامل کلیه شهروندان بالای 18 سال ساکن در شهرستان دامغان می‌باشد. حجم نمونه این تحقیق تعداد 200 نفر برآورد و از رایانه و نرم‌افزارهای SPSS برای آزمون فرضیه‌ها، نرم‌افزار AMOS برای مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار WORD برای تایپ گزارش نهایی استفاده شده است. یافته‌های پژوهش رابطه معناداری را بین مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی بااحساس امنیت اجتماعی نشان می هد. بدین‌صورت که بین متغیرهای مشارکت اجتماعی و اعتماد اجتماعی بااحساس امنیت اجتماعی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد و با افزایش میزان مشارکت اجتماعی و اعتماد اجتماعی، میزان احساس امنیت اجتماعی شهروندان هم افزایش پیدا می‌کند. اما در مورد رابطه متغیر انزوای اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی یافته‌ها حاکی از معکوس بودن رابطه است. بدین‌صورت که با افزایش میزان انزوای اجتماعی، میزان احساس امنیت اجتماعی افزایش می‌یابد و با کاهش میزان انزوای اجتماعی، امنیت اجتماعی افزایش می‌یابد. درنهایت تغییرات متغیر وابسته ما به میزان 36 درصد توسط متغیرهای مستقل مورد تبیین و پیش‌بینی قرارگرفته‌اند.