سرمایه اجتماعی و توسعه فعالیت‌های کارآفرینانه سازمانی: نقش میانجی‌گری قابلیت پویا مطالعه موردی: اداره صنعت،معدن و تجارت شهرستان قم

Abstract

مطالعات اخیر به رابطه­ی بین سرمایه­های ناملموس و قابلیت پویا در دستیابی به عملکرد موفقیت­آمیز اشاره کرده­اند. حال آنکه مطالعات، تأثیر کمی بر توسعه یک ساختار مفهومی برای فهم این روابط داشته­اند. از اینرو هدف پژوهش حاضر، ارائه و بررسی یک مدل مفهومی از رابطه­ی بین دارائی­های ناملموس مانند سرمایه اجتماعی همراه با نقش میانجی‌گری قابلیت پویا در رابطه بین سرمایه اجتماعی و توسعه فعالیت‌های کارآفرینانه سازمانی است. ماهیت پژوهش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش دربرگیرنده 60 نفر از مدیران و کارشناسان اداره صنعت، معدن و تجارت شهرستان قم بود که با توجه به کم بودن تعداد آن­ها پرسشنامه بین تمامی آن­ها توزیع شد. روش جمع­آوری داده­ها بر اساس پرسشنامه­های استاندارد انجام گرفت.تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده از اجرای پرسشنامه­ها با استفاده از روش مدل­سازی معادلات ساختاری و به کمک نرم­افزار SMART PLS 2.0در دو بخش مدل اندازه­گیری و بخش ساختاری انجام پذیرفت. یافته‌های پژوهش نشان­دهنده­ی تأثیر مثبت و معنادار سرمایه اجتماعی بر توسعه عملکرد کارآفرینانه است و قابلیت پویا که نقش مهمی در ایجاد مزیت رقابتی برای سازمان­ها دارد در نهایت موجب توسعه عملکرد سازمان­ها شده است. همچنین قابلیت پویا به عنوان متغیر میانجی تأثیر معنادار و مثبتی در رابطه­ی بین سرمایه اجتماعی و توسعه عملکرد کارآفرینانه نشان داده است.