مقایسه اثر چهار شیوه تمرین قدرتی- پلایومتریک بر توانمندی و عملکرد اندام تحتانی افسران عملیاتی ناجا

Abstract

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثر چهار شیوه تمرین قدرتی– پلایومتریک بر توانمندی و عملکرد اندام تحتانی افسران عملیاتی ناجا بود. در این پژوهش 28 نفر از پرسنل نیروی انتظامی شهرستان خرم‌آباد با دامنه سنی 27 تا 32 سال که به صورت حرفه‌ای هیچ ورزش خاصی انجام نمی‌دادند بصورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به چهار گروه 7 نفره تقسیم شدند. تا به چهار روش تمرینی متفاوت قدرتی، پلایومتریک و ترکیب تمرینات قدرتی –پلایومتریک با اندازه‌های متفاوت (گروهA تا D) به تمرین ‌بپردازند. گروه A هرسه جلسه تمرین قدرتی را در طول هفته با دو حرکت اسکات و لیفت مرده انجام می‌داد. گروه B که تمرین پلایومتریک را در دستور کار داشت دو حرکت پرش عمقی با فرود از روی سکو سپس پرش و پرش‌های متوالی به صورت گام بلند را انجام می‌داد برای این گونه تمرین‌ها اصل اضافه بار با افزایش ارتفاع تنظیم شد، اما برای گروه C جلسه اول و دوم تمرین پلایومتریک و جلسه سوم تمرین قدرتی و برای گروه D جلسه اول و دوم تمرین پلایومتریک و جلسه سوم تمرین قدرتی تجویز شده بود تا بدین منظور تفاوت نحوه و اندازه‌های مختلف تمرین قدرتی و پلایومتریک نیز سنجیده شود. لذا قبل و بعد از پایان این پروتکل تمرین 4 هفته‌ای برای اندام تحتانی آزمون‌های عملکردی پرش جفت و پرش بوسکو 5 ثانیه به همراه آزمون سارجنت و اندازه‌گیری قدرت حداکثر پاها سنجیده شد