بررسی تاثیر مشارکت نهادهای مردمی غیردولتی در پیشگیری از جرم (مطالعه موردی نهادهای مردمی غیر دولتی شهر خرم اباد در سال 1392)

Abstract

امروزه ایده‌های جدیدی تحت عنوان نوآفرینی حکومت در حال شکل گیری است که الگوی مدیریت دولتی نوین یا مدیریت گرایی یکی از نمودهای اصلی آن است. گرایش به سمت حکومت جامعه مدار(توانمند سازی به جای خدمات رسانی‌) باعث شده است دولتمردان و مدیران دولتی به جای خدمات رسانی همانند روال گذشته، بایستی شهروندان و تشکل‌های محلی و سازمانهای اجتماعی آنان را به گونه‌ای توانمند سازند تا امور مربوط به آن‌ها توسط خود آن‌ها سازماندهی گردیده و از ابتکارات جمعی به عنوان منبعی در جهت حل مشکلات استفاده گردد. هدف اصلی این مقاله بررسی تاثیر مشارکت نهادهای مردمی غیر دولتی در پیشگیری از جرم درشهر خرم اباد است.تعداد384 نفر از این نهادها به شیوه تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند از اعتبار صوری و ملاک برای روایی و آفایی کرونباخ برای پایایی ابزار تحقیق استفاده شد. براساس یافته های تحقیق عواملی چون ارتقای فرهنگی(17%)میزان اصالت شهر(74%9 مشارکت دربعد عینی(34%) ودربعدذهنی(39%) باپیشگیری از جرم رابطه مثبت ومعنادار داشته. نتایج ضریب رگرسیون نشان می دهد که متغیرهای اصالت شهری بودن (Beta=0/47) ، میزان مشارکت در بعد عینی (Beta=0/37)، میزان مشارکت در بعد ذهنی (Beta=0/23)، جنسیت افراد (Beta=0/18)و میزان ارتقای فرهنگی (Beta=0/21) به ترتیب میزان اهمیتی در تعیین نسبت واریانس متغیر وابسته داشته اند