حاشیه نشینی بر احساس امنیت عمومی با رویکرد پیشگیری اجتماعی مطالعه موردی شهرخرم آباد

Abstract

چکیده موضوع،حاشیه‌نشینی بر احساس امنیت عمومی با رویکرد پیشگیری اجتماعی مطالعه موردی شهرخرم‌آباد می‌باشد.اهداف بررسی عوامل موثر بر شکل‌گیری حاشیه‌نشینی بر احساس امنیت عمومی از جمله مطالعه بیکاری، درآمد، وضعیت سواد و... ارائه راهکارهایی مبتنی بر رویکرد پیشگیری اجتماعی در جهت کاهش جرائم است.برای تبیین نظری از دیدگاههای هویت مکان و محله، دیدگاههای طرد اجتماعی، دیدگاه بوم‌شناختی، دیدگاه لیبرال‌ها دیدگاه رادیکال، اقتصاد سیاسی، دیدگاه مارکسیستی و نئومارکسیستها است. روش تحقیق پیمایشی، ابزار اندازه‌گیری پرسشنامه، جامعة آماری شامل کلیه افراد واقع در مناطق حاشیه‌نشین در شهر خرم‌آباد که تعداد 25000نفر، در سال 1397می‌باشد. شیوه‌ی نمونه‌گیری تصادفی ساده که حجم نمونه 378نفر می‌باشد. روش نمونه‌گیری خوشه‌ای، برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نرم‌افزار spssاست.یافته‌های نشان می‌دهد حاشیه‌نشین در شهرخرم‌آباد ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎریﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﺤّﻠﺎت ﺣﺎﺷﻴﻪﻧﺸﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺳﺮﻗﺖ و اﻋﺘﻴﺎد اﺳﺖ. مهمترین مسئله بیکاری با بیشترین فراوانی است. فقر در اولویت دوم که نشان از وضعیت نامطلوب اقتصادی ﻛﻤﺒﻮﺩ ﺍﻣﻜﺎﻧﺎﺕ ﺭﻓﺎﻫﻰ؛ عدم احساس امنیت عمومی در اولویت‌های سوم و چهارم؛ اعتیاد و دزدی نیز هر کدام با فراوانی‌های بالا در اولویتهای بعدی قرار دارند. با حاشیه‌نشینی احساس امنیت عمومی نیز کاهش می‌یابد؛ با حاشیه‌نشینی، گرایش به مشارکت اجتماعی در بین حاشیه‌نشینان کاهش می‌یابد؛ با حاشیه‌نشینی، باعث جرائم اجتماعی ؛ با حاشیه‌نشینی میزان درآمد و سلامت اجتماعی جوانان مناطق حاشیه‌نشین کاهش می‌یابد؛ تعامل میان حاشیه‌نشینی و میل به انزوا در رابطه با گرایش به رفتار بزهکارانه وجود دارد. نداشتن شغل رسمی افراد در این مناطق باعث عدم احساس امنیت عمومی حاشیه‌نشین می-شود. کلید واژه‌ها: حاشیه‌نشینی؛ احساس امنیت عمومی؛ رویکرد پیشگیری اجتماعی؛ جرائم اجتماعی؛ آسیب‌های اجتماعی.