بررسی عملکرد میراگرهای فلزی در کنترل ارتعاشات، طراحی و مقاوم سازی ساختمانهای نظامی

Abstract

زلزله پدیدهای طبیعی است که از دیرباز جوامع بشری را تحت تاثیر خود قرار داده و ویرانیها و خسارتهای جانی و مالی زیادی را تحمیل نموده است. با توجه به مبحث ششم مقررات ملی ساختمان، ساختمانهای نظامی در زمره سازههای با اهمیت خیلی زیاد قرار دارند و وقفه در بهره برداری از آنها در هنگام و پس از وقوع زلزله موجب افزایش تلفات و خسارات میشود، از اینرو مقاومت و استحکام این سازهها در برابر نیروهای جانبی به خصوص زلزله دارای اهمیت ویژهای میباشد. در سالهای اخیر تلاشهای جدی به منظور توسعه مفهوم اتلاف انرژی به عنوان یک تکنولوژی نوین و کاربردی جهت بهسازی و مقاومسازی سازهها در مقابله با زلزله صورت گرفته است. استفاده از سیستمهای غیرفعال اتلاف انرژی که میراگرهای فلزی از انواع آن میباشند، یکی از روشهای کنترل ارتعاشات سازهها هستند که امروزه مورد توجه فراوان قرار گرفتهاند. میراگرها با مستهلک کردن انرژی زلزله موجب پایداری بیشتر سازهها و کاهش خسارات در برابر تحریکات خارجی میشود. در واقع میراگرها با استهلاک نیروهای خارجی، نیروهای وارده به اعضای سازه را کاهش داده و در نتیجه با کوچک شدن مقاطع سازه میتوان به طرحی بهینهتر و اقتصادیتر برای ساختمانهای در معرض نیروی زلزله دست یافت و به طرز چشمگیری نتیجه آن را در افزایش امنیت سازه و از طرف دیگر کاهش هزینههای ساخت نسبت به روشهای معمول طراحی مشاهده کرد. در این مقاله، به منظور بررسی مقاومسازی و طراحی لرزهای ساختمانها با استفاده از میراگرها، یک ساختمان 4200 متری ستادی به عنوان مثال عددی با نصب میراگرهای فلزی-تسلیمی PVD مورد بررسی قرار میگیرد. نتایج حاصل در حالتیکه رفتار لرزهای ساختمان در برابر نیروهای خارجی با میراگر کنترل شده با حالت بدون وجود میراگر مقایسه میشوند.