روشهای کنترلی در سیستمهای گرمایش، سرمایش و تهویه مطبوع

Abstract

سیستم‌های گرمایش، سرمایش و تهویه مطبوع از اصلی‌ترین تاسیسات تمام ساختمان‌های مسکونی، تجاری، صنعتی به شمار می‌آیند. دو هدف عمده در این سیستمها یکی ایجاد محیطی راحت و مناسب از نظردما، رطوبت و سایر پارامترهای محیطی برای ساکنین و دیگری کاهش هرچه بیشتر مصرف انرژی می‌باشد. دستیابی به دو هدف یادشده نیازمند طراحی یک سیستم کنترلی مناسب است. رهیافت: ابتدا دو مفهوم سطح آسایش حرارتی و محدوده آسایش ISO معرفی می‌شود و در ادامه مقاله، مرور و مقایسه کلی میان روش‌های کنترلی به‌کاررفته در سیستم‌های HVAC از گذشته تا به امروز انجام می‌گیرد. نتایج: مرور میان روش‌های کنترلی نشان می‌دهد، کنترل‌کننده‌های هوشمند که برپایه احساس آسایش حرارتی انسان طراحی می‌شوند در مقایسه با کنترل‌کننده‌های متعارف و کنترل‌کننده‌هایی که برپایه مدل ریاضی سیستم HVAC طراحی می‌شوند، کارآیی بهتر و مناسب‌تری هم به لحاظ تامین آسایش حرارتی و هم به لحاظ صرفه‌جویی در مصرف انرژی دارند. نتیجه‌گیری: این مقاله، روش‌های کنترلی به‌کار رفته در سیستم‌های HVAC را به نقد و بررسی می‌گذارد. چنین مروری می‌تواند به پژوهشگران و دانشمندان حوزه HVAC کمک کند تا با داشتن اطلاعات جامع درمورد انواع تکنیک‌های کنترلی در سیستم‌های HVAC به طراحی بهتر کنترل‌کننده برای مقاصد مورد نظر خود بپردازند.