روش‌های کاهش مقدار مصرف پیک آب در شبکه‌های آبرسانی (نمونه موردی: مراکز انتظامی)

Abstract

تأمین آب، از جمله الزامات اصلی توسعه پایدار جوامع بشری می‌باشد. شبکه توزیع آخرین مرحله آبرسانی است که می‌بایست در این مرحله، آب تصفیه‌ شده با کمیت و کیفیت مناسب در اختیار مصرف‌کننده قرار گیرد. ظرفیت شبکه‌های آبرسانی برای انتهای دوره طرح و براساس میزان حداکثر مصرف ساعتی آب در طول روز و برای پر مصرف‌ترین روز سال، طراحی می‌شود. بررسی فلسفه طراحی شبکه آبرسانی به صورت حاضر نشان می‌دهد، که در ساعت‌ها و روزهای بسیاری در طول دوره طرح، ظرفیت شبکه، بیشتر از حد مورد نیاز می‌باشد. به عبارت دیگر قسمتی از میزان سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در بخش‌های مختلف آبرسانی در چنین شرایطی معطل و بلااستفاده خواهد ماند. همچنین در این شرایط فشار شبکه بیشتر از فشار مورد نیاز خواهد بود. از طرفی فشار اضافی باعث معضلاتی از قبیل افزایش نشت، افزایش تعداد حوادث و اتفاقات و بالارفتن مصرف آب در شبکه‌های آبرسانی می‌گردد. در این راستا برای رفع مشکلات مذکور چنانکه بتوان میزان مصرف پیک را کاهش داد، امکان بهره‌برداری بهینه و اقتصادی‌تر از شبکه توزیع آب میسر خواهد شد. علیرغم مطالعات انجام شده در مورد مدیریت تقاضا و شبکه‌های آبرسانی، مطالعات انجام شده در مورد روش-های کاهش مصرف پیک آب بسیار محدود می‌باشد. مقاله حاضر به موضوع کاهش مصارف پیک ساعتی و روزانه در شبکه‌های ‌آبرسانی پرداخته و راه‌کارهای کاهش آنرا از دیدگاه‌های مختلف مورد بحث و بررسی قرار داده است؛ که در این رابطه مراکز انتظامی به عنوان نمونه موردی مورد توجه قرار گرفته است. لازم به ذکر ایست که کاهش مصرف پیک آب می‌تواند تأثیر قابل توجه‌ای در کاهش هزینه‌ها و همچنین افزایش راندمان بهره‌برداری داشته باشد.