ارزیابی کارایی آیین نامه های طراحی لرزه ای در زلزله های نزدیک گسل

Abstract

طراحی سازه‌ها باید بر اساس مقادیر پاسخ بدست آمده در بحرانی ترین جهت اعمال زلزله به سازه صورت پذیرد. این جهت بحرانی اعمال زلزله بسته به مشخصات سازه و نیز نوع رکورد زلزله مورد استفاده متفاوت می‌باشد. برای تعیین جهت بحرانی، به عنوان یک راه حل منطقی ولی بسیار وقت‌گیر و هزینه بر، باید مولفه‌های زلزله در تمامی زاویه های ممکن به سازه اعمال شده و جهت متناظر با بحرانی ترین پاسخ به عنوان زاویه بحرانی معرفی گردد. لذا آیین نامه‌های مختلف، استفاده از روشهای تقریبی و سریع را پیشنهاد داده‌اند. از جمله این روشها، روش 30% ، روش40% و SRSS می‌باشد. هر چند صحت استفاده از این روشها در تحقیقات گذشته در مورد زلزله های دور از گسل و با شدت کم مورد تایید قرار گرفته است، اما در زلزله های نزدیک گسل، با توجه به ویژگیهای خاصی که دارند، صحت استفاده از این روشها مورد تردید است. در این مقاله جهت بررسی کارایی روشهای مذکور در تعیین پاسخ بحرانی سازه‌ها در زلزله های نزدیک گسل، یک سازه سه طبقه و یک سازه هشت طبقه قاب خمشی فولادی نامنظم در پلان با استفاده از نرم افزارOPENSEES مورد تحلیل خطی و غیرخطی قرار گرفتند. جهت تعیین اثرات زلزله های نزدیک گسل، 5 زوج رکورد زلزله نزدیک گسل و 2 زوج رکورد دور از گسل در تحلیلها استفاده شد و نتایج برای مولفه های نیرویی و جابجایی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشان می‌دهد که روشهای تقریبی ارائه شده در آیین نامه‌های طراحی در زلزله‌های نزدیک گسل کارایی لازم را نخواهند داشت.