معرفی سیستم بادبندی زانویی

Abstract

سازه‌های مقاوم در برابر زلزله باید طوری طراحی شوند که در برابر زلزله های قوی بتوانند تغییر شکلهای زیادی را متحمل شوند و از این طریق جذب واستهلاک انرژی نمایند و در عین حال مقاومت و سختی کافی برای انتقال نیروها به پی را بدون فروریختگی کامل دارا باشند. ساختمان‌های طراحی شده در برابر زلزله‌ معمولی و متوسط باید مقاومت و سختی کافی جهت کنترل تغییر شکل‌ها را دارا باشند تا از خسارات جلوگیری شود اما در برابر زلزله‌های شدید ارضاء مقاومت و سختی مورد نیاز باعث غیر اقتصادی شدن پروژه می‌گردد [2]. در این راستا سیستم بادبندی واگرا (EBF) توسط پوپوف و ریدر پیشنهاد شد که عملکرد بسیار خوبی را در برابر زلزله های اخیر از خود نشان داد. ولی با این حال این سیستم نیز با موانعی روبرو است که بعنوان مثال می‌توان گفت که ظرفیت جذب انرژی توسط تیر پیوند برشی که قسمتی از شاه تیر اصلی قاب است تامین می‌شود که تعمیر و جایگزینی آن بعد از یک زلزله شدید وقت گیر و پر هزینه است. در ضمن المان بادبندی و تیر پیوند برشی وقتی فعال می شود که سازه تحت زلزله های قوی و مخرب قرار گیرد و در زلزله های کوچک تیر پیوند در حالت ارتجاعی باقی می ماند که با توجه به محل قرارگیری باعث پیچیدگی در تحلیل می گردد. به دلیل صلب بودن اتصالات پیوند با دیگر اعضاء هزینه ساخت این نوع سیستم بالا می باشد. به دلیل مشکلات مذکور در سالهای اخیر مطالعات فراوانی صورت گرفت که بادبند زانویی یکی از محصولات این مطالعات است [2].