بررسی اثر زمان، روش آبیاری و الگوی کاشت بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام سیب‌زمینی در منطقه جیرفت

Abstract

این آزمایش با استفاده از کرت­های خرد شده نواری در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در 3 تکرار در اراضی کشت و صنعت جیرفت در سال زراعی 88 – 1387 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل روش آبیاری به عنوان عامل عمودی در 2 سطح شامل آبیاری بارانی و قطره­ای و زمان آبیاری به عنوان عامل افقی اصلی در دو سطح شامل آبیاری شبانه و روزانه و الگوی کاشت در 3 سطح به عنوان عامل افقی فرعی شامل فاصله­ی بین ردیف­های کاشت 75 سانتی­متر با فاصله بین بوته­ها 20 سانتی­متر، فاصله­ ردیف­ها 70 سانتی­متر با فاصله بین بوته­ها 5/21 سانتی­متر و فاصله بین ردیف­ها 65 سانتی­متر و فاصله­ بین بوته­ها 23 سانتی­متر و ارقام سیب­زمینی به عنوان عامل فرعی فرعی در 2 سطح شامل ارقام ورگو و سانته بود. نتایج نشان داد روش آبیاری بر عملکرد غده­ سیب­زمینی و راندمان مصرف آب در سطح آماری 1% اختلاف معنی­داری را نشان داد و اثر آن بر تعداد غده و متوسط وزن غده در سطح 5% معنی­دار شد. زمان آبیاری فقط بر عملکرد غده و راندمان مصرف آب در سطح آماری 5% اثر معنی­داری را نشان داد. همچنین اثر الگوی کاشت بر عملکرد غده، وزن بیوماس و راندمان مصرف آب از لحاظ آماری در سطح 1% معنی­دار شد. اثر ارقام بر تمام صفات اندازه­گیری شده در سطح 1% معنی­دار بود. حداکثر عملکرد غده­ سیب­زمینی از روش آبیاری قطره­ای به میزان 14/50 تن در هکتار حاصل شد که نسبت به روش آبیاری بارانی 37/22 تن در هکتار افزایش محصول داشت. آبیاری روزانه در مقایسه با آبیاری شبانه از عملکرد بالاتری برخوردار بود. بالاترین عملکرد سیب­زمینی از رقم سانته با روش آبیاری قطره­ای و زمان آبیاری روزانه و الگوی کاشت فاصله­ی بین ردیف­ها 65 سانتی­متر و فاصله­ی بین بوته­ها 23 سانتی­متر، معادل 47/55 تن در هکتار بود که همین تیمار برای منطقه مناسب می­باشد.