اختصاص بیوماس به اندام های هوایی تاج خروس در تداخل با سه رقم آذرگل، هایسان و آلستار آفتابگردان

Abstract

به منظور تعیین اثر سه رقم آفتابگردان روی اختصاص بیوماس در اندام­های هوایی تاج­خروس آزمایشی دوساله در تبریز با استفاده از طرح افزایشی به­صورت فاکتوریل با سه عامل رقم ­آفتابگردان (آذرگل، هایسان و آلستار)، تراکم ­تاج­خروس (3/8، 25 و 7/41 بوته در مترمربع) و زمان ­سبز شدن­ آن (همزمان، 15 و 30 روز بعد از آفتابگردان) اجرا شد. تجزیه مرکب داده­ها با استفاده از نرم افزارMSTAT-C و مقایسه میانگینها با آزمون دانکن انجام شد. نتایج نشان داد که در رقم آلستار تعداد شاخه­های جانبی تاج­خروس به­ویژه در تراکم­های 25 و 7/41 بوته علف­هرز در مترمربع نسبت به رقم هایسان افزایش قابل توجه نشان داد. در رقم آلستار تأثیر تراکم تاج­خروس نسبت به زمان سبز شدن آن روی وزن خشک اندام­های هوایی بیشتر بود. سهم برگ از وزن کل اندام­های هوایی علف­هرز در تیمار حضور تمام فصل 7/41 بوته آن در مترمربع در سه رقم به­ترتیب 15%، 5/17% و 8/20% بود. در رقم آلستار به ازای هر هفته زودتر سبز شدن تاج­خروس اختصاص بیوماس به ساقه 6 گرم در مترمربع افزایش یافت. در هر سه رقم مورد مطالعه، سهم­ گل ­آذین تاج­خروس از بیوماس کل آن با تأخیر در زمان سبز شدن افزایش نشان داد، که بایستی در مدیریت این علف هرز در مزارع آفتابگردان مورد نظر قرار گیرد.