ارزیابی خصوصیات مکانیکی بتن حاوی سنگ‌دانه بازیافتی ناشی از ضایعات ساختمانی

Abstract

امروزه با توجه به رشد جمعیت و در پی آن افزایش نیاز به مسکن، فعالیت ساخت و ساز نسبت به گذشته رونق بیشتری داشته و حجم دورریزهای ساختمانی نیز افزایش یافته‌است. این مساله باعث بروز مشکلات زیست محیطی بسیاری شده ‌است. این ضایعات، پتانسیل استفاده در کارهای ساختمانی را دارا می‌باشند. بازیافت یکی از راه‌های مناسب برای مدیریت این ضایعات است که علاوه بر کاهش حجم دورریزها، بر استفاده مجدد از آن‌ها نیز تاکید دارد و نیاز به استخراج و استفاده از منابع طبیعی را کاهش می‎‌دهد. با توجه به اهمیت این موضوع، می‌توان از این ضایعات به عنوان جایگزین سنگ‌دانه در بتن استفاده کرد. در این پژوهش، استفاده از این ضایعات به عنوان جایگزین بخشی از درشت‌دانه در بتن بررسی شده‌است. در این راستا، تأثیر استفاده از این ضایعات بر روی مقاومت‌های فشاری، کششی و خمشی بتن مورد بررسی قرار گرفته است. درصد جایگزینی این نوع سنگ‌دانه‌ها با درشت‌دانه طبیعی به میزان 0، 10، 20، 30 و 50 درصد می‌باشد. نسبت آب به سیمان نیز در این بتن‌ها 49/0 در نظر گرفته شده‌است. آزمایش‌ها برای دو زمان عمل آوری 7 و 28 روز انجام گرفته است نتایج نشان داد با افزایش درصد جایگزینی، خواص مکانیکی بتن کاهش می‌یابد. البته افت در عملکرد بتن ناشی از جایگزینی در پارامتر‌های مقاومت فشاری، کششی و خمشی چشمگیر نیست.