تعیین شاخص های تنش خشکی برای گزینش تیمار کودی مناسب در زراعت ذرت علوفه ای

Abstract

<strong>به منظور بررسی تعیین شاخص های تنش خشکی برای بررسی تیمار کودی مناسب در گیاه ذرت علوفه ای، هیبرید ماکسیما آزمایش هایی جداگانه طی سال</strong><strong>های 1393 و 1394 در اراک انجام شد. این آزمایش به صورت اسپلیت اسپلیت پلات و در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل آبیاری در دو سطح آبیاری کامل </strong><strong>(</strong><strong>I₀</strong><strong>)</strong><strong> و کم آبیاری </strong><strong>(</strong><strong>I₁</strong><strong>)</strong><strong> به عنوان عامل اصلی، نیتروکسین در سه سطح 0، 5/0 و 1 لیتر به ازاء هر 30 کیلوگرم بذر و نیتروژن در سه سطح 0، 125 و 250 کیلوگرم در هکتار بود که به عنوان عوامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد از میان شاخص های مورد مطالعه</strong><strong>,STI GMP</strong><strong> و </strong><strong>MP</strong><strong> مناسب ترین شاخص ها برای تعیین تیمار کودی برتر، برای رسیدن به بالاترین مقدار عملکرد علوفه تولیدی در هر دو شرایط آبیاری مطلوب و اعمال تنش خشکی می باشد. با توجه به این که بیشترین مقدار عملکرد علوفه تحت هر دو شرایط آبیاری مطلوب و تنش خشکی از ترکیب تیماری مصرف 1 لیتر نیتروکسین به ازاء 30</strong><strong>کیلوگرم بذر همراه با 250 کیلوگرم نیتروژن در هکتار (</strong><strong>No₂N₂</strong><strong>) به دست آمد، این تیمار به عنوان مطلوب ترین ترکیب تیماری گزینش شد.</strong><br /> <strong> </strong><br />