تاثیر کاربرد آسکوربات و جیبرلین بر میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان، پرولین و قندهای محلول در گیاه مریم گلی (Salvia officinalis L.) در شرایط تنش شوری

Abstract

<strong>به منظور بررسی اثر آسکوربات و جیبرلین بر روی برخی صفات فیزیولوژیکی گیاه دارویی مریم گلی در شرایط تنش شوری، آزمایشی در اسفند ماه 1392 در گلخانه شهرداری منطقه 15 به مرحله اجرا در آمد. آزمایش به­صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در چهار تکرار اجرا گردید.</strong><strong>عامل های آزمایشی شامل چهار سطح شوری صفر، 25، 50 و 75 میلی مولار از منبع نمک طعام، آسکوربات در دو سطح صفر و 4 میلی مولار و جیبرلین در دو سطح صفر و 2 میلی مولار در نظر گرفته شدند. مقایسه میانگین اثرات اصلی تنش شوری نشان داد شوری سبب نزول فعالیت آنزیم­های آنتی اکسیدانی و افزایش میزان قندهای محلول و پرولین گردید. بجز هر سه اثر متقابل دوگانه عوامل آزمایشی بر پرولین و قندهای محلول در سایر موارد اختلاف معنی دار گردید.</strong><strong>همچنین بجز اثر متقابل سه گانه بر پرولین، کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز در سایر موارد اختلاف معنی داری مشاهده نگردید. در این شرایط بیشترین میزان تولید پرولین (67/12 میلی گرم بر گرم وزن تر)، فعالیت کاتالاز (68/19 میلی­گرم پروتئین در دقیقه) و آسکوربات پراکسیداز (25/61 میلی گرم پروتئین در دقیقه) در تیمار شوری 75 میلی مولار و کاربرد آسکوربات و جیبرلین حاصل شد.</strong><strong>در نتیجه با کاربرد آسکوربات به عنوان یک آنتی اکسیدان قو ی و جیبرلین به عنوان تنظیم کننده رشد، اثر مخرب تنش به واسطه محلول پاشی این دو ترکیب جبران گردید و در شرایطی که آسکوربات و جیبرلین به گیاه داده شد، میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان کاهش نشان داد.</strong>