تاثیر محلولپاشی سیلیس و پتاسیم و کاربرد نیتروژن بر عملکرد و اجزاء عملکرد ارقام برنج ایرانی طارم هاشمی و طارم محلی (Oryza sativa L.)

Abstract

<em> </em>این<br />تحقیق در سال‌ زراعی 1392-1391 به صورت مزرعه ای در منطقه ساری به صورت کرت های<br />دوبار خرد شده در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد.<br />تیمارها شامل دو رقم برنج طارم هاشمی و طارم محلی به عنوان عامل اصلی، نیتروژن در<br />سه سطح کودی کاربرد 35، 70 کیلوگرم در هکتار و نیتروکسین به عنوان عامل فرعی و<br />محلول­پاشی با آب، نانو سیلیکون، نانو کلات پتاسیم و محلول نانو سیلیکون + نانو<br />کلات پتاسیم به عنوان عامل فرعی فرعی بودند. نتایج نشان دادند بیشترین طول خوشه<br />(77/28 سانتی­متر) و بیشترین خوشه چه کل در<br />خوشه (80/113 خوشه چه) به ترتیب متعلق به رقم طارم هاشمی<br />و طارم محلی بود. بیشترین پنجه بارور و عملکرد کاه (بترتیب 07/21 پنجه و 17/6129<br />کیلوگرم در هکتار) و کمترین خوشه چه پر و شاخص برداشت (به­ترتیب 09/91 خوشه چه و 75/42%) با مصرف 70 کیلوگرم نیتروژن<br />در هکتار به­دست آمد. با محلولپ­اشی تنها نانو سیلیکون بیشترین عملکرد دانه<br />(67/4746 کیلوگرم در هکتار) حاصل شد در حالی که بالاترین شاخص برداشت (18/45%) با<br />محلولپاشی توأم نانو سیلیکون و نانو کلات پتاسیم به­دست آمد. بیشترین شاخص برداشت<br />با مصرف نیتروکسین در رقم محلی (34/46%) و همچنین با مصرف توأم نیتروکسین و نانو سیلیکون (29/46%) به­دست آمد.