ارزیابی تعامل بخش‏های حقیقی و مالی در اقتصاد ایران: رویکرد DSGE

Abstract

بطور کلی گسترش بخش مالی، مدیریت سیاست‏های اقتصاد کلان را پیچیده کرده است به نوعی که به دلیل اثر گذاری شرایط بخش مالی بر مکانیسم‏‏های انتقال سیاست‏های اقتصادی و تشدید آثار آنها، تحلیل ادوار تجاری و مدیریت آن، بدون توجه به تعاملات این دو بخش کافی نیست. در این مقاله، به منظور بررسی ارتباط ادوار تجاری و مالی در اقتصاد ایران، الگوی تعادل عمومی پویای تصادفی (DSGE) کیزین‏های جدید با در نظر گرفتن بخش بانکی و لحاظ ویژگی‏های آن ارایه شده است. پس از تعیین مقادیر ورودی الگو و کالیبره کردن پارامترها با استفاده از اطلاعات اقتصاد ایران طی دوره 1393-1369، نتایج گشتاورها حاکی از مناسب بودن الگوی ارایه شده برای شبیه‏سازی و تحلیل سناریو در اقتصاد ایران است. علاوه بر این، تکانه‏های بهره‏وری، مطالبات معوق و انجماد دارایی بانک‏ها بررسی شده است. نتایج نشان می‏دهد که تکانه بهره‏وری بر نوسانات بخش مالی موثر است؛ تکانه‏های مطالبات معوق و انجماد دارایی‏ بانک‏ها نیز از کانال‏ ترازنامه‏ای بانک‏ها، نقش مهمی در توضیح نوسانات اقتصاد کلان داشته است. در بحث ترازنامه بانک‏ها، اثرات انجماد دارایی‏های بانکی بر نوسانات اقتصادی بیشتر از آثار مطالبات معوق است. بنابراین انتظار می‏رود برای رفع تنگناهای اعتباری، ضمن تلاش برای کاهش نسبت مطالبات معوق، اولویت بیشتری برای کاهش انجماد دارایی‏ها در شبکه بانکی وجود داشته باشد. در مجموع، نتایج حاکی از اثرپذیری ادوار تجاری اقتصاد ایران از ادوار مالی است.