بررسی ذرات معلق هوای محیطی مجتمع سیلیس‌کوبان ازندریان همدان

Abstract

فعالیت­های معدنی که از دیرباز به­­دلیل اهمیت در تامین مواد اولیه مورد توجه انسان بوده­است، تغییرات بسیاری در محیط­زیست از جمله آلودگی هوا به ذرات معلق ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت آلودگی ذرات معلق هوای ناحیه صنعتی سیلیس­کوبان ازندریان همدان به ذرات معلق انجام یافت. نمونه­برداری از 8 ایستگاه منتخب شامل 5 واحد فعال در مجتمع سیلیس­کوبان و 3 ایستگاه منتخب محیطی در اطراف مجتمع با درنظرگرفتن شرایط جهت وزش باد غالب و سکونت اهالی در فصول تابستان و پاییز 1392 انجام شد. پردازش آماری داده­ها نیز توسط نرم­افزار SPSS انجام شد. بیشینه میانگین غلظت ذرات معلق خروجی از دودکش واحدهای مورد بررسی بر حسب mg/m³ در فصول تابستان و پاییز سال 1392 به ترتیب با 59/68±78/198 و 00/9±67/199 و کم­تر از رهنمود سازمان حفاظت محیط­ز­یست بود. از طرفی میانگین غلظت PM_2.5 در همه ایستگاه­های سنجش محیطی به­جز ایستگاه محیطی 3 در فصل تابستان، بیش­تر از رهنمود EPA و میانگین غلظت PM₁₀ نیز در همه ایستگاه­های سنجش محیطی به­جز ایستگاه محیطی 2 در فصل پاییز، کم­تر از رهنمود EPA بود. با توجه به این­که میانگین غلظت ذرات معلق خروجی از دودکش واحدهای مستقر در مجتمع ازندریان و همچنین ذرات PM₁₀ در سنجش­های محیطی کم­تر از حد استاندارد بود، بنابراین می­توان به کارایی نسبی سیستم کنترل آلاینده­های خروجی از دودکش به­ویژه ذرات با قطر بزرگ­تر از 10 میکرون در واحدهای مستقر در مجتمع اذعان کرد