بازنگری فرآیند طراحی (رمزگشایی «قیاس» به‏عنوان روش اصلی آفرینش فضا و فرم)

Abstract

در این مقاله به‏منظور بررسی روش‏های «آفرینش فرم و فضا»، ابتدا «فرآیند طراحی» و مراحل کلی دوگانه‏ی آن یعنی «تحلیل» و «ترکیب» مطالعه شد‏ه‏است. سپس این روش‏ها در آرای برخی نظریه پردازان معاصر مقایسه و نقد شده، آثار موفق برخی از طراحان معاصر و روش طراحی آنان با روش‏های بالا مقایسه و به‏این ترتیب روش‏های طراحی و آفرینش فرم در محیط مصنوع بازنگری شد‏ه‏است.<br /> یافته اصلی این پژوهش این است که «قیاس» به‏معنای ارزیابی و سنجش فرم نهایی(مرحله «ترکیب») با مولفه‏های تحلیلی (مرحله «تحلیل») به‏عنوان یکی از مراحل و عوامل اصلی روش‏های آفرینش فرم و فضا محسوب شده که بر اساس چگونگی تخیل و تصور طراح ‏می‏‏‏تواند طیفی از «مستقیم»، «عینی»، و «درونی»، تا «غیر مستقیم»، «ذهنی»، و «برونی» را در فرآیند طراحی شامل شود. همانطور که «قیاس» دارای این درجات «درونی» و «برونی» است، مولفه‏های «تحلیل» نیز از درجه «درونی» (برنامه، سایت) تا «برونی» (نمونه‏ها، پدیده‏ها) قابل تشخیص هستند.