بررسی اثر سیستم کشت، رقم و محلول‌های غذایی مختلف بر برخی از پارامترهای رویشی و فیزیولوژیکی گیاه سیب ‏زمینی

Abstract

هواکشت، فناوری جدیدی برای تولید ریزغدة‌ سیب‌زمینی محسوب می‌شود. به منظور شناسایی محلول غذایی و رقم سیب‌ز‌مینی مناسب برای تولید ریزغده در سیستم هواکشت و مقایسة آن با سیستم هیدروپونیک کلاسیک، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل با سه فاکتور سیستم کشت (هیدروپونیک کلاسیک و هواکشت)، محلول غذایی (محلول چنگ و همکاران، APCoAB و محلول هیدروپونیک تجاری اصفهان)، و سه رقم سیب‏زمینی (مارفونا، سانتانا و مورن) انجام شد. صفات تعداد برگ، سطح برگ، طول استولون، وزن خشک ساقه و ریشه، محتوای رنگدانه‌های فتوسنتزی، حداکثر عملکرد کوانتومی فتوسیستم 2 (F_v/F_m)، شاخص کارایی فتوسنتزی (PI)، ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که گیاهان سیستم هواکشت بدون ارتباط به نوع رقم و محلول غذایی در مقایسه با گیاهان سیستم هیدروپونیک کلاسیک افزایش درخور توجهی در پارامترهای رویشی و فیزیولوژیکی نشان دادند که احتمالاً به دلیل دسترسی بهتر به عناصر غذایی و هوادهی کامل ریشه‌ها بود. به‌طوری‏که وزن خشک ریشه و بخش‏های هوایی گیاه و محتوای رنگدانه‌های فتوسنتزی در سیستم هواکشت بالاتر از سیستم هیدروپونیک کلاسیک بود. همچنین، گیاهان تغذیه‌شده با محلول تجاری هیدروپونیک اصفهان در مقایسه با محلول چنگ و همکاران و محلول APCoAB رشد رویشی بیشتری داشتند، که به دلیل بالا بودن نیتروژن در این محلول غذایی بود.