بررسی قابلیت کشت گونه‌های مختلف آویشن (Thymus spp.) در فضای‌سبز

Abstract

کاربرد گیاهان بومی و دارویی در منظر شهری، با نیاز آبی کم و نیاز به مراقبت کمتر و همچنین گونه­هایی با پتانسیل و ارزش زینتی بالا، در حال افزایش می­باشد. در این تحقیق نیز قابلیت کشت گونه­های آویشن <em>Thymus kotschyanus</em>، <em>T. sepyllum</em>، <em>T. fedtschenkoi</em>، <em>T. vulgaris</em>،<em>T. daenensis </em> و <em>T. pubescence </em>در فضای سبز طی 2 سال مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که گونه­های <em>Thymus kotschyanus</em>، <em>T. sepyllum</em> و <em>T. fedtschenkoi</em> بیشترین پذیرش و گونه­های <em>T. pubescence</em> و <em>T. daenensis</em> کمترین پذیرش را از لحاظ زیبایی در مرحله رشد رویشی و زایشی، در بین مردم داشتند. همچنین، گونه <em>T. kotschyanus</em> به­دلیل گلدهی زودهنگام در بهار، طول دوره گلدهی بیشتری نسبت به سایر گونه­ها، به‌خصوص گونه­های دیرگل <em>T. sepyllum</em> و <em>T. daenensis</em> داشت. بیشترین سطح پوشش، تعداد گل‌آذین و تعداد گل در گل­آذین نیز در گونه­های <em>T. sepyllum </em>و<em>T. kotschyanus</em> مشاهده شد. گونه‌های <em>T. sepyllum</em> و <em>T. vulgaris</em> طویل‌ترین گل­آذین­ها را به خود اختصاص دادند؛ ولی اندازه گل­های این گونه­ها خیلی کوچک­تر از سایرین بود. بزرگ‌ترین گل و قطر گل­آذین در گونه­های <em>T. daenensis</em> و <em>T. pubescence</em> مشاهده شد. در کل، گونه‌های مورد مطالعه دارای صفات ارزشمند جهت معرفی به فضای­سبز هستند؛ ولی گونه­های <em>T. kotschyanus</em> و <em>T. sepyllum، </em>به­ترتیب مناسب­ترین گونه­ها جهت معرفی به‌عنوان گیاهان پوششی در فضای­سبز هستند.