اثر تنش آبی بر عملکرد و برخی خصوصیات کیفی سه ژنوتیپ دستنبو و طالبی ایران

Abstract

این تحقیق به منظور ارزیابی مقاومت به تنش کم آبی دو ژنوتیپ دستنبوی ایرانی (دستنبوی بیرجند و کرمان) و یک رقم طالبی سمسوری ورامین انجام شد. در این مطالعه، سه سطح آبیاری (شروع آبیاری در پتانسیلهای ماتریک 50-، 65- و 75- سانتی بار) مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثرتنش آبی بر عملکرد، سفتی بافت میوه، میزان قندهای گلوکز، فروکتوز و ساکاروز میوه و همچنین محتوای پرولین برگ گیاهان معنی دار می باشد. شروع آبیاری در پتانسیل ماتریک 65- سانتی بار، کاهش معنی داری در عملکرد و اجزای آن ایجاد نکرد و از این رو می توان آن را نوعی تنش آبی تعدیل یافته برای این گیاهان به حساب آورد. اثر متقابل بین تنش آبی و ژنوتیپ بر متوسط وزن میوه و میزان مواد جامد محلول معنی دار بود. در مورد این دو صفت، طالبی سمسوری در مقایسه با دو ژنوتیپ دستنبو نسبت به سطوح مختلف تنش آبی واکنش بیشتری نشان داد. تنش آبی تعدیل یافته، اثر مثبت بر میزان قند میوه (گلوکز، فروکتوز و ساکاروز) داشت. در مجموع در شرایط مشابه این آزمایش می توان از طریق اعمال تنش آبی کنترل شده، بدون کاهش عملکرد معنی دار، باعث افزایش کیفیت میوه ها از نظر میزان مواد جامد محلول شد.