بررسی و اولویت‌بندی میزان حساسیت دستگاه‌ها جهت تعمیرات و نگهداری پیشگیرانه با مدل مارتل و زاراس (مطالعۀ موردی: شرکت ماشین‎سازی تولید آتش)

Abstract

فرایند نگهداری و تعمیرات، یکی از حیاتی­ترن فرایندهای سازمان است که وظیفۀ اصلی آن نگهداری و حفظ ماشین­آلات در شرایط مطلوب یا بازگرداندن آنها از شرایط نا‌مطلوب به مطلوب است. خرابی ماشین‌آلات، به از دست رفتن زمان در دسترس تجهیزات و افزایش هزینه­های سازمان منجر می­شود، بنابراین همواره بهبود عملکرد ماشین­آلات و درنتیجه بهبود فرایند نت، مورد توجه متخصصان بوده است. هدف این مقاله پاسخ‎ به این پرسش است که بر اساس شاخص‌های انتخاب‎شده، کدام دستگاه بیشتر از دستگاه‎های دیگر نیاز به نت پیشگیرانه دارد. افزایش میزان عمر تجهیزات، افزایش رضایتمندی مشتریان و کاهش دیرکرد صورت‎گرفته به‎سبب خرابی‌های دستگاه‌ها، از دلایل انجام این پژوهش است. در این مقاله نخست به شناسایی شاخص‌های مهم در بحث نگهداری و تعمیرات کارخانه با توجه به سوابق دستگاه‌های موجود در سال 91 به‎مدت دوازده‎ماه پرداخته شده است و سپس به‎کمک یکی از روش‌های تصمیم‌گیری چند معیاره با نام مدل مارتل و زاراس، به اولویت‌بندی و شناسایی حیاتی‌ترین دستگاه موجود در کارخانه پرداخته و راه‎کارهایی برای نگهداری این دستگاه در بالاترین سطح کیفی خود ارائه شده است.