غربالگری فازی و ارزیابی موانع و مشکلات کارآفرینی روستایی ایران

Abstract

توسعه­ی کارآفرینی در ایران بعنوان اجرایی­­ترین استراتژی برای برون­رفت از بحران­های اقتصادی و اجتماعی می­باشد که این موضوع بویژه در جوامع روستایی نیازمند شناسایی موانع و مشکلات و رفع آنهاست. هدف پژوهش حاضر نیز شناسایی و ارزیابی مهمترین موانع کارآفرینی روستایی در ایران بود. به این منظور با بهره­گیری از فرآیند دلفی فازی با بهره­گیری از نظرات کارشناسی 10 نفر از خبرگان امر کارآفرینی که بطور هدفمند انتخاب گردیدند، به شناسایی و ارزیابی موانع پرداخته شد. نتایج حاکی از آن بود که از میان پنج گروه اصلی موانع شامل موانع فردی-شخصیتی، نهادی-سیاسی، اقتصادی، فرهنگی- اجتماعی و آموزشی و زیرساختی، گروه موانع اقتصادی حائز رتبه بیشتری بود. در این گروه موانعی از قبیل عدم امکان تغییر شغل در محیط روستا و پایین بودن دسترسی به عوامل تولید (با اوزان 130/0) در رتبه­ی اول، پایین بودن آشنایی با نیازهای جدید بازار کار و تسهیلات اعتباری و وام­های با بهره زیاد مشترکاً (با وزن استاندارد 125/0) در رتبه دوم و عدم شناخت کافی چگونگی ورود به بازار و توسعه حضور در بازار، دشواری کسب سرمایه اولیه و تأمین نقدینگی و ضعف امکانات برای عرضه و فروش محصولات بدون واسطه مشترکاً (با اوزان 122/0) در رتبه­های سوم قرار گرفتند. در نهایت پیشنهادها و راهکارهایی نیز ارائه گردید.