حمایت از حق تغذیۀ کودک با شیر مادر در اسلام و نظام بین‌المللی حقوق بشر

Abstract

اگرچه جامعۀ بین‌المللی، دولت‌ها، نهادهای حقوق بشری و غیره همواره بر اهمیت تغذیه با شیر مادر تأکید دارند و آن را صرف نظر از سلامتی کودک برای سلامتی مادر نیز مؤثر می‌دانند، به‌نحوی که بنا به تحقیقات پزشکی فرایند شیردهی مانع بروز بسیاری از بیماری‌ها در مادران و نیز کودکان می‌شود، این نوع تغذیه چه به‌عنوان حق کودک و چه به‌عنوان حق مادر در هیچ سند حقوقی الزام‌آوری به‌صراحت به‌رسمیت شناخته نشده است. در تمامی اسناد حقوق بشری بر سلامتی انسان‌ها و تغذیۀ مناسب به‌عنوان یک حق بنیادین تصریح شده و حتی از نقض آن به‌عنوان یک «جنایت بین‌المللی» (مادۀ 7 (بند 2- ب) و مادۀ 8 (بند 2- 25) اساسنامۀ دیوان کیفری بین‌المللی) یاد گردیده و در نظام‌های حقوقی مختلف ازجمله نظام حقوقی اسلام نیز مقررات خوبی برای حمایت از این امر وضع شده است، اما تأکید خاص بر «حق تغذیۀ کودک با شیرمادر» به‌عنوان یک حق بشری صرفاً در حد دکترین و اسناد حقوقی غیرالزام‌آور باقی مانده است. دیدگاه‌های فمنیستی نیز در طول دهه‌های گذشته چالشی دیگر بر این موضوع بوده است.