مطالعه هیستوپاتولوژیک اثرات جانبی دوزهای بالای داروی دگزامتازون بر کلیه سگ

Abstract

برای انجام این مطالعه، 18 قلاده سگ از نوع ولگرد، در سه گروه جداگانه یک<br />گروه کنترل و دو گروه آزمایش هر کدام 6 قلاده سگ (مشتمل بر 3 نر و 3<br />ماده) در نظر گرفته شد.گروههای آزمایش به ترتیب تحت تزریق روزانه داروی<br />دگزامتازون به میزان 40 و 125 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به<br />صورت عضلانی در مدت 16 هفته قرار گرفتند. برای جلوگیری از برخورد با<br />موارد پاتولوژیک احتمالی از حیوانات زیر یکسال به این منظور استفاده شد.<br />شرایط تغذیه و مراقبتهای کلی در مورد حیوانات مذکور یکسان در نظر گرفته<br />شد. لازم به ذکر است یکی از سگهای گروهی که میزان مصرف پایین دارو را<br />داشت ( 40 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن)، در طول مدت مطالعه<br />تلف شد که هیچ ارتباطی با مصرف دارو نداشت. در کالبدگشایی تغییرات<br />ماکروسکوپیک قابل توجهی در کلیه سگهای گروهی که میزان مصرف بالای<br />داروی دگزامتازون را داشت ( 125 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن)،<br />شامل تورم و رنگ پریدگی لکه ها مشاهده شد. نمونه های کلیوی اخذ شده،<br />پس از پایدارسازی در فرمالین با 10 فردرصد و الکل, طبق روشهای رایج پاساژ بافتی، جهت رنگ آمیزی Hematoxilin and Eosin) H&E و P.A.S (Periodic Acid-Schif آماده شدند. در مشاهدات ریزبینی این نمونه ها، ضایعات گلومرولی شاملِ افزایش ملایم<br />در تعداد سلولهای مزانشیال، چسبندگی بین لای ههای اپی تلیال احشایی و جداری<br />گلومرول، افزایش ضخامت غشاهای پایه گلومرولی وگلومرولواسکلروز بود. در<br />هر صورت عامل این ضایعه نامشخص می باشد، لکن فشار خون متعاقب افزایش<br />غلظتهای گلوکوکورتیکوئیدی پلاسما مؤثر قلمداد شده است