ارزیابی تطبیقی کیفیت محیط سکونت شهری با تاکید بر تصویر ذهنی شهروندان

Abstract

چکیده

زیستگاه انسانی هنگامی می­تواند بیشترین مطلوبیت را برای انسان دربرداشته باشد، که انتظارات وی را در ابعاد مختلف، زیست محیطی، اجتماعی، کالبدی، اقتصادی و... برآورده سازد. چنانچه هریک از این عوامل، در محیط زندگی یک فرد، فاقد کیفیات مطلوب باشند، بر احساس و ادراک وی از فضا و در نتیجه بر سطح رضایت­مندی او از محیط زندگی تاثیرگذار خواهد بود. برهمین اساس، پژوهش حاضر در پی پاسخ دادن به این سوال است که با توجه به معیارها و شاخص­های کیفیت محیط سکونت شهری از منظر ذهنی ساکنان، سطح کیفیت محیط سکونت در محدوده مطالعاتی در چه حدی می­باشد؟ برای رسیدن به این مهم، از روش توصیفی- تحلیلی و نرم­افزار Spss در تجزیه و تحلیل داده­ها استفاده شده و همچنین با به کارگیری آزمون­های آنالیز واریانس یک­طرفه و آزمون توکی در گروه­بندی­ مولفه­ها، به ارزیابی هرکدام پرداخته شده است. همچنین با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 376 پرسش­نامه در محله­های مورد مطالعه توزیع گردیده است. این پرسش­نامه­ها کیفیت محیط سکونت را در قالب دو معیار کلی "کیفیت محیط سکونتی" و "کیفیت محیط شهری" جست و جو می­کنند. نتایج حاصل بیانگر آن می­باشد که شهروندان منطقۀ 2 شهر قزوین، نسبت به سایر مناطق شهر، از مولفه­های کیفیت محیط سکونت خود رضایت بیشتری دارند.