ریشه های تاریخی توسعه نیافتگی سیاسی ایران (تا قبل از انقلاب اسلامی)از منظر اندیشه گران لیبرال و اسلامی

Abstract

:مقاله حاضر بر آن است تا ضمن نقد و بررسی نظریه های متداول در خصوص موانع توسعه سیاسی در ایران –از یک سو به تبیین و بررسی دیدگاه های متفکران لیبرال اعم ماز ملکم خان –میرزا آقا خان نوری-تقیر زاده آدمیت و بسیاری دیگر از روشنفکران این طیف فکری پرداخته و از سوی دیگر نیز زویکردی به اراه اندیشه گران اسلامی در باب موانع توسعه سیسی در ایران داشته باشد.ادعای اصلی این مقایه آن است که سبب ساز اصلیئ تداوم خود کامگی سیاسی در ایران به واقع فقدان اندیشه سیاسی است که بتواند ساختار کهن خود کامگی را به چالش کشیده و بدلیلی برای آن ایجاد نماید.از سوی دیگر رکود اندیشه و اندیشه گری نیز خود معلول عدم نیاز جامعه ایران به تحول و دگرگونی در ساختارهای نظام سیاسی چالشگر و نبود زمینه ها و بسترهای فکری جهت تحول نظام سیاسی-ساختار قبیلگی جامعه فقدان نهادهای سیاسی و اقتصادی مستقل از حکومت و مواردی از این دست ازجمله عواملی هستند که د راین مقاله بعنوان موانع تاریخی توسعه نیافتگی سیاسی ایران از آنها یاد شده است