ارزیابی میزان آمادگی دانشگاه برای استقرار آموزش عالی ناب (موردمطالعه: دانشگاه تهران)

Abstract

هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی میزان آمادگی «دانشگاه تهران» برای استقرار آموزش عالی ناب است. این پژوهش، از نظر روش، کاربردی و از منظر گردآوری داده‌ها، توصیفی ـ پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارشناسان «پردیس فنی ـ مهندسی و علوم اجتماعی ـ رفتاری دانشگاه تهران» است که تعداد 233 نفر به شیوه نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبی انتخاب شدند. به‌منظور گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌ پژوهشگر­ساخته استفاده شد. روایی پرسشنامه‌ها با استفاده از روایی محتوایی و سازه و پایایی آن‌ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ موردبررسی و تأیید قرار گرفت. داده‌های پژوهش با استفاده از آزمون‌های کالموگراف ـ اسمیرنوف، تی تک­نمونه‌ای، تی دو گروه مستقل، فریدمن و تحلیل عاملی تأییدی در نرم‌افزارهای Lisrel و SPSS بررسی ‌و تحلیل شد. یافته‌های پژوهش با استفاده از داده‌های تجربی نشان داد که نمره کل ارزیابی آمادگی دانشگاه تهران برای استقرار آموزش عالی ناب و مؤلفه‌های آن، پایین‌تر از میانگین نظری 3، است. علاوه بر آن از نظر کارشناسان دانشگاه مؤلفه‌های آموزش عالی ناب به­ترتیب اهمیت عبارت­اند از: 1. رهبری و تعهد مدیریت؛ 2. تمرکز و توجه به دانشجویان؛ 3. انتخاب افراد مناسب؛ 4. راهبرد و چشم‌انداز دانشگاه؛ 5. منابع.