بررسی عوامل اثرگذار بر موفقیت فرآیند انتقال دانش در همکاری‌های استراتژیک میان‌سازمانی (موردمطالعه: همکاری‌های میان شرکت‌های داروسازی)

Abstract

مزیت رقابتی سازمان ­ها در عصر حاضر بیش از هر چیزی به دسترسی آن‌ها به منابع دانشی بستگی دارد. تحول سریع دانش و گستردگی منابع دانشی بین شرکت ­های مختلف، دسترسی به دانش را برای یک سازمان به‌تنهایی دشوار ساخته و سازمان ­ها را وادار کرده است که برای دسترسی به دانش موردنیازشان به همکاری با یکدیگر روی بیاورند. آمارها نشان ­دهنده افزایش همکاری­ ها با هدف کسب دانش، به ­خصوص در صنایع دانش‌بنیانی مانند صنعت داروسازی است. مبانی نظری گسترده­ای در زمینه عوامل اثرگذار بر فرآیند انتقال دانش در همکاری­ ها وجود دارد، اما تاکنون پژوهش فراگیری درباره روابط میان این عوامل و اهمیت آن‌ها انجام نشده است. این پژوهش سعی در شناسایی عوامل اثرگذار بر موفقیت فرآیند انتقال دانش در همکاری­ ها و سنجش اهمیت این عوامل و همچنین روابط آن‌ها دارد. در این راستا 10 عامل اثرگذار بر فرآیند انتقال دانش از مبانی نظری استخراج شده و در دو دسته عوامل سطح سازمان و عوامل سطح همکاری، دسته ­بندی می ­شوند؛ سپس با نظر­سنجی از مدیران شرکت­ های دارویی که در همکاری ­های صنعت داروسازی درگیر بوده ­اند، روابط میان عوامل و اهمیت آن‌ها تحلیل می ­شود. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که استراتژی سازمان تأثیرگذارترین عامل و سرمایه اجتماعی مهم ­ترین عامل از میان تمامی عوامل است.