خط‎مشی‎گذاری خوب در قوۀ مجریه، مدل‌سازی نقش ظرفیت‎های سازمانی و زمینۀ ملی

Abstract

ظهور مسائل عمومی جدید و پیچیدگی آنها، موجب شده است موضوعی با عنوان خط‎مشی­گذاری خوب در دولت مطرح شود. در این پژوهش با اتکا به تحقیق ترکیبی متوالی اکتشافی، از طریق بررسی امکان­سنجی کاربرد خط‎مشی­گذاری خوب در قوۀ مجریه بر اساس مصاحبه با کابینۀ دولت دهم و یازدهم، شرایط تسهیل‎کنندۀ درون‎سازمانی قوۀ مجریه و شرایط زمینه­ای ملی در اجرای خط­مشی­گذاری خوب، احصا شده است. شرایط درون‎سازمانی قوۀ مجریه در سه مقولۀ «ظرفیت سازمانی»، «ظرفیت رفتارهای فرانقش» و «ظرفیت مدیریتی» دسته‎بندی شد. شرایط زمینه­ای ملی نیز در قالب پنج مقولۀ «شرایط بین‎المللی»، «سیاسی»، «فرهنگی»، «اقتصادی» و «فناورانه» شناسایی و نامگذاری شدند. مصاحبه‎شوندگان معتقدند که شرایط کلان ملی و شرایط خرد وزارتخانه­های قوۀ مجریه، می­توانند پیش‎نگری، برون‎نگری، شمولیت­گرایی، شواهد محوری، توأمانی و نوآوری را وارد فرایند خط‎مشی­گذاری کنند. در بخش کمی تحقیق، مدل­های اندازه‎گیری و مدل ساختاری ـ مسیری و تأثیر شرایط خرد و کلان بر خط‎مشی­گذاری خوب در نرم‎افزار AMOS­ آزموده شد که نشان‎دهندۀ برازش مدل با داده­های کمی است.