بررسی رابطه ارزش افزوده نیروی کار و شاخص های ارزیابی عملکرد تعهدی و نقدی شرکت در صنعت محصولات دارویی

Abstract

در سال های اخیر متغیرهای ارزش افزوده و متغیرهای ارزش افزوده نیروی کار در تبیین و اندازه گیری عملکرد<br />شرکت ها مورد استفاد ه قرار گرفته است . از سوی دیگر پیش بینی وضعیت مالی شرکت ها نیز در نیم قرن اخیر<br />دغدغه متخصصین دانشگاهی و حرفه ای بوده است . برقرای ارتباط بین این دو پدیده می تواند برخی خلا های<br />موجود در هر دو زمینه را بر طرف نماید .بر این اساس در این تحقیق با استفاده از متغیر های ارزش افزوده نیروی<br />کار در سه گروه کلی یعنی شامل نسبتهای ساختار اقتصادی ، نسبتهای بهره وری و نسبتهای مربوط به کارایی<br />مدیریت، ارزش افزوده نیروی کار محاسبه شد . هر یک از نسبت های این گروه ها نیز برای سه گروه کارکنان<br />مستقیم تولیدی، کارکنان غیر مستقیم تولیدی و کارکنان غیر تولیدی محاسبه گردید . قلمروی زمانی تحقیق دوره 7<br />ساله از ابتدای 1380 تا آخر 1386 بوده و قلمروی مکانی شرکتهای صنعت دارویی فعال تحت بورس اوراق بهادار<br />تهران می باشد . به علت تعدد نسبت ها متوسط شش سال برای هر نسبت محاسبه گردید . مدل ورشکستگی مورد<br />استفاده در این تحقیق نیز برای تفکیک شرکت های ورشکسته و غیر ورشکسته، مدل اسپرین کیت( 1978 ) می باشد.<br />بر اساس این مدل که در سال 86 (سال آخر تحقیق ) اجرا شد شرکت های نمونه به دو گروه ورشکسته و غیر<br />ورشکسته طبقه بندی شدند و با نسبت های ارزش افزوده این شرکت ها با روش تحلیل تشخیصی به دو گروه<br />تفکیک شدند . معادله تشخیصی بدست آمده شامل ده نسبت از دو گروه نسبتهای ساختار اقتصاد ی و نسبتهای بهره<br />وری می باشد . از سوی دیگر از 10 نسبت تعیین کننده 6 تا مربوط به ارزش افزوده کارکنان غیرمستقیم و غیر<br />تولیدی هستند و تنها 4 متغیر مربوط به ارزش افزوده کارکنان مستقیم تولید می باشند که ضمنا جزو قوی ترین<br />نسبت های تفکیکی نیز نیستند، این نتیجه جالب توجه است زیرا بیانگر اهمیت کارکنان غیر مستقیم و غیر تولیدی<br />در ایجاد ارزش افزوده است.