بررسی تأثیر رسانه دینی برای افزایش دین‌داری در جامعه (مطالعه موردی تلویزیون)

Abstract

رسانه دینی که برگرفته از تعالیم دین اسلام و قرآن کریم است، عنصر مهمی از فرهنگ یک جامعه دینی تلقی می­شود که کارکردهای آن براساس آموزه­های دینی و در جهت هدایت جامعه است. این هدایت می­تواند با استفاده از شیوه­های مطرح‌شده در نظریه­های تأثیر رسانه­ای همانند، نظریه واسطه­ای، برجسته‌سازی، تزریق، کاشت و استحکام سازی ، به‌مرور شکل ­گیرد. با استفاده از این نظریه و نظریه تأثیر بر مخاطب متشکل از آگاهی، ترغیب، تصمیم، تأیید، مدل جدیدی از کارکرد رسانه تا تأثیر بر مخاطب مطرح می­کند. در این مدل به چهار گزینه نظریه تأثیر، فرضیه "اقدام" اضافه می­شود که هم مدل پیشنهادی هم فرضیه "اقدام" با استفاده از روش دلفی­فازی مورد تأیید نخبگان قرار گرفت و درنهایت پارادایم جدیدی به نام مراسم دین‌داری یکپارچه که تغییری در هدف، شیوه و سبک برگزاری مراسم دینی، مذهبی است، در جامعه مطرح می­کند. این پارادایم جدید تأثیر مثبتی بر دین‌داری جامعه می­گذارد و باعث برگزاری پرشور مراسم مذهبی شده، دسته­های کوچک برگزارکننده این‌گونه مراسم را به گروه­های بزرگ شهری، استانی، ملی و درنهایت درسطح امّت اسلامی تبدل می­کند. درنتیجه این عملکرد رسانه دینی، مخصوصا رسانه تلویزیون، می­توان گفت این رسانه در افزایش دین‌داری جامعه، به نحو مطلوبی مؤثر است.