نقش شاهنامه فرودسی در تکوین هویت و نحوه نگرش بین المللی انسان ایرانی
(ندگان)پدیدآور
ازغندی, علیرضامستکین, عبدالمهدینوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
جایگاه برجستهی شاهنامهی فردوسی درتکوین سازههای هویتی ایرانیان درطول بیش از هـزار سـال همـواره
بستر مناسبی برای شناخت لایههای زیرین و اعماق روح جمعی ایرانیان به شمار رفته است. از اینرو غور و تعمق
در این اثر پرارج، درک هر چه بهتری از نوع جهانبینی و نگرش ایرانیان در عرصهی روابـط بـینالملـل را ارائـه
میدهد. به بیان دیگر شاید هیچ اثری به شگرفی شاهنامهی فردوسی بازتابدهندهی آمال وآروزهای انسان ایرانی
در مسیر پر فراز و فرود تاریخ وهستی نباشد. بر این بنیان در ایـن مقالـه تـلاش گردیـده اسـت تـا بـا پیونـد میـان
پندارهای اسطورهای و آرایههای حماسی مندرج درشـاهنامه، تجلـی و بـه سـطح آمـدن اسـتمرارگونهی برخـی
رسوبات هویتی شاهنامه را در اکنونیت نگرش ایرانیان به عرصهی روابط بینالملل با محور قرار دادن عنصر خرَد
در شاهنامه، مورد پردازش و خوانشی نوقرار گیرد
کلید واژگان
شاهنامهتکوین هویت
کنشگری
خردورزی
نگرش بینالمللی انسان ایرانی
شماره نشریه
7تاریخ نشر
2013-12-221392-10-01
ناشر
دانشگاه علامه طباطباییAllameh Tabataba’i University
سازمان پدید آورنده
استاد علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایراندانشجوی دکترای روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم وتحقیقات تهران، ایران ) نویسنده مسئول(
شاپا
2345-61402476-6208




