مقایسۀ سیاستهای هسته ای ایران در دوران اصلاحات و اصولگرایی

Abstract

مبانی فکری و اصول جناحی در روند سیاست گذاری از اهمیت ویژه ای برخوردار است . <br />بهطوریکه میتوان تأثیر این مبانی را در سیاستهای اجرایی و در صحنۀ عمل مشاهده کرد . هر <br />یک از دو جناح اصلاحطلب و اصولگرا اصول عقیدتی و فکری خود را به عنوان نهاده وارد <br />سیستم سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران کردند و پس از تجزیه و تحلیل در این سیستم که <br />دارای یکسری اصول و قواعد خاص خود است، در قبال برنامۀ هسته ای سیاست هایی را به اجرا <br />گذاشتند. با مقایسۀ نهادههایی که این دو جناح سیاسی وارد سیستم کردهاند و همچنین داده ها یی <br />که بهصورت سیاست اجرایی از سیستم خارج شده است، میتوان دریافت که روش هریک از این <br />دو جناح در قبال برنامۀ هستهای متفاوت بوده است؛ اما با توجه به ماهیت و اصول کلی سیستم <br />سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، هدف اصلاحطلبان و اصولگرایان در دستیابی به فناوری <br />صلحآمیز هستهای مشترک بوده است؛ بنابراین در این مقاله هدف، بررسی و واکاوی روش ها ی <br />متفاوت دو جناح سیاسی حاکم در اجرای سیاست واحد دستیابی به انرژی هستهای بر اساس نظریه <br />سیستمها است