کاربرد مدل‌های آماری بِیزی در تحلیل داده‌های فیزیکی و شیمیایی آب‌های سطحی شمال و نوب شرق تهران

Abstract

با توجه به اینکه ایران جزو مناطق کم آب دنیا است، استفاده‌ی بهینه و جلوگیری از آلودگی آب امری ضروری است. این امر بدون داشتن اطلاعات از وضعیت کیفی آب امکان‌پذیر نیست. در این تحقیق به‌عنوان مطالعه‌ی موردی پیرامون شبکه‌ی آب‌های سطحی تهران، شاخه‌ی شمال شرقی و جنوب در دو ایستگاه در شمال شبکه و جنوب آن، تعدادی از پارامترهای فیزیکی و شیمیایی مورد پایش قرار گرفته‌اند. با توجه به این که فواصل زمانی پایش از نظم خاصی پیروی نمی‌کرد، برای تحلیل و تفسیر داده‌ها از مدل‌های سری زمانی بِیزی استفاده شده است. نتایج تحلیل داده‌ها نشان‌گر برازش مناسب مدل رگرسیون پویا بر پارامترهای مواد محلول و اکسیژن محلول در آب شبکه است، و پیش‌بینی مطمئن آن را به دنبال داشت. برای اسیدیته‌ی آب چندجمله‌یی درجه دو برازش بهتری را نشان می‌دهد. درنتیجه مدل‌های بیزی را می‌توان به‌عنوان ابزار مناسبی در تحلیل متغیرهای کیفی آب به‌کار برد؛ و از آن در پیش‌بینی کوتاه‌مدتِ متغیرهای کیفیِ آب‌های سطحی در مدیریت کنترل کیفیِ منابع آب استفاده کرد.