بررسی باقیماندههای آنتیبیوتیکی در گوشت مرغ کشتارشده در کشتارگاههای استان کرمان طی سالهای 94 و 95
(ندگان)پدیدآور
کاظمی نیا, صدیقهرشیدی, حسینقلعه خانی, نیماقاسم زاده, ایماننصیری, ناصرشریفی, حمیدنوع مدرک
Textبهداشت مواد غذایی
زبان مدرک
فارسیچکیده
زمینۀ مطالعه: امروزه بدلیل استفاده بیرویه از آنتیبیوتیکها، مقاومت میکروبی نگرانی جهانی جهت بهداشت و سلامت دام و انسان محسوب میشود. پیامدهای مقاومت میکروبی بروز مقاومت میکروبی در عوامل بیماریزای مشترک انسان و دام، و کاهش اثربخشی درمانهاست. هدف: هدف مطالعه حاضر پایش و ارزیابی فراوانی باقیماندههای آنتیبیوتیکی در گوشت مرغ کشتارشده درکشتارگاههای استان کرمان است. روشکار: در این مطالعه مقطعی که از خرداد 94 لغایت آذرماه 95 اجرا گردید در مجموع تعداد 474 نمونه ازکشتارگاههای استان جمعآوری و در آزمایشگاه مرکز تشخیص اداره کل دامپزشکی تحت تست میکروبیولوژیکال چهارپلیتی قرار گرفت. دادههای بهدست آمده با استفاده از آمار توصیفی برای دادههای کیفی و محاسبه فاصله اطمینان 95 درصد تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: در مجموع نمونههای تست شده 38 مورد مثبت معادل 02/8 درصد شناسایی شدند. آنتیبیوتیکهای تشخیص داده شده شامل فلورکینولون، ماکرولید، سفالوسپورین، بتالاکتام، تتراسیکلین، سولفانامید و آمینوگلیکوزید بودند. در نمونههای مثبت، بیشترین میزان آنتیبیوتیک جداسازی شده فلورکینولون (1/36 درصد) و کمترین میزان آنتیبیوتیک جداشده سفالوسپورین (1/4 درصد) تعیین گردید، از طرفی نیمی ازنمونه های مثبت صرفا از نظریک نوع آنتی بیوتیک (فلورکینولون ) و 9/28 درصد موارد مثبت از نظردو نوع آنتیبیوتیک، 1/13 درصد موارد از نظر سه نوع آنتیبیوتیک، 2/5 درصد از نظر پنج نوع و 6/2 درصد از نظر شش نوع آنتیبیوتیک مثبت تعیین شدند. نتیجهگیری نهایی: این نتایج مشخص نمود که حدود ۱۰ درصد گوشت مرغ مصرفی در این استان دارای باقیماندههای آنتیبیوتیکی است و نیازمند برنامهریزی و اتخاذ استراتژیهای کاربردی جهت کنترل و کاهش مصرف بیرویه آنتیبیوتیکهای دامپزشکی میباشد.
کلید واژگان
باقیمانده آنتیبیوتیکمقاومت میکروبی
گوشت مرغ
کشتارگاههای طیور
اثربخشی درمان
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2020-06-211399-04-01
ناشر
دانشگاه تهراندانشگاه تهران
سازمان پدید آورنده
گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران؛ اداره کل دامپزشکی استان کرمان، کرمان، ایراناداره کل دامپزشکی استان کرمان، کرمان، ایران
مرکز تحقیقات مراقبت اچآیوی و بیماریهای آمیزشی، پژوهشکده آیندهپژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان،کرمان، ایران؛ گروه بهداشت وکنترل موادغذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
مرکز تحقیقات مراقبت اچآیوی و بیماریهای آمیزشی، پژوهشکده آیندهپژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان،کرمان، ایران
مرکز تحقیقات مراقبت اچآیوی و بیماریهای آمیزشی، پژوهشکده آیندهپژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان،کرمان، ایران
گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران؛ مرکز تحقیقات مراقبت اچآیوی و بیماریهای آمیزشی، پژوهشکده آیندهپژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان،کرمان، ایران
شاپا
2008-25252251-6190




