شیوع سرمی و مطالعه مولکولی آلودگی به توکسوپلاسما در مرغ‌های بومی شهرستان خرم‌آباد، ایران

Abstract

زمینۀ مطالعه: <em>توکسوپلاسما گوندی</em> یک انگل تک‌یاخته‌ای و داخل سلولی است که قادر به آلوده کردن اکثر جانوران خونگرم از جمله انسان و پرندگان است. با توجه به عادات تغذیه‌ای در مرغ‌های بومی، شیوع آلودگی به توکسوپلاسمادر مرغ‌های با پرورش آزاد به عنوان یک شاخص مناسب از پراکنش اُاُسیست‌‌ها در محیط مطرح است.<br /> هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع سرمی آلودگی به توکسوپلاسمادر مرغ‌های بومی شهرستان خرم‌آباد و مقایسه نتایج حاصل از روش‌های سرمی و مولکولی طراحی گردید.<br /> روش‌کار: در مجموع 97 نمونه سرم به صورت تصادفی از مرغ‌های بومی اخذ گردید و با استفاده از آزمون آگلوتیناسیون تعدیل ‌یافته (MAT) از نظر حضور پادتن‌های ضد توکسوپلاسما بررسی گردیدند. پنجاه گرم عضله (ترکیب عضلات قلب و سینه) و کل مغز مرغ‌های سرم مثبت به طور مجزا هموژنیزه گردید و با انجام PCR توالی تکرارشوندهتوکسوپلاسما (RE) ردیابی شد.<br /> نتایج: پادتن‌های ضد توکسوپلاسمادر 21 از 97 نمونه سرم (64/21 درصد) مشاهده گردید. از بین 21 پرنده سرم مثبت در 10 پرنده (61/47 درصد) DNA <em>توکسوپلاسما</em> <em>گوندی</em> ردیابی گردید (با عیار سرمی ≥20:1). تطابق اندک بین نتایج سرمی و مولکولی احتمالاً با برخی عوامل از جمله امکان واکنش‌های متقاطع در آزمون MAT و یا مقدار محدود نمونه در آزمون PCR مرتبط است.<br /> نتیجه‌گیری نهایی: این نتایج بر اهمیت نقش مرغ‌های بومی به عنوان یک منبع عفونت برای گربه‌ها و افراد ساکن در مناطق روستایی دلالت دارد.