تأثیر دفعات خوراک‌دهی بر کیفیت لاشه و غلظت پلاسمایی هورمون‌های لیپتین و انسولین در گوساله‌های پرواری

Abstract

افزایش دفعات خوراک‌دهی در گاوهای شیرده موجب بهبود بازده بیوانرژتیک در بدن می‌شود، اما از تأثیر آن بر بازده رشد و هورمون های درگیر در آن در دام های پرواری اطلاعات کمی در دسترس است. بنابراین، برای مطالعه اثر دفعات خوراک دهی بر کمیت و کیفیت لاشه، وزن بدن، غلظت هورمون‌های لپتین و انسولین، از دوازده گوساله نر هلشتاین در دو گروه شش رأCسی استفاده شد. گروه شاهد روزانه دو بار و گروه تیمار روزانه شش مرتبه و به یک میزان خوراک‌دهی شدند. وزن بدن هر سه هفته یک‌بار ثبت شد. نمونه‌های خون در پایان آزمایش در طی 24 ساعت و به فواصل چهار ساعته از دام‌ها اخذ شد. گوساله‌ها کشتار و خصوصیات لاشه آنها مورد بررسی قرار گرفت. غلظت لپتین پلاسما در مقایسه با گروه شاهد افزایش (05/0p<‌)، درحالی که غلظت انسولین پلاسما (01/0p<‌)کاهش یافت. مقدار چربی داخلی و ضخامت چربی زیر پوستی در گروه تیمار در مقایسه با شاهد کاهش (05/0(p< یافت. نتایج حاصله پیشنهاد می‌کند که افزایش دفعات خوراک دادن در گوساله‌های در حال رشد هلشتاین، موجب کاهش ذخایر چربی بدن می‌شود. این اثر احتمالاً به واسطه تغییرات غلظت هورمون‌‌های لپتین و انسولین اعمال می‌گردد. ‌ ‌