تأثیر روش‌های مختلف تجویز پروبیوتیک در هچری بر عملکرد رشد و سیستم ایمنی جوجه‌های گوشتی

Abstract

‌‌به دنبال آشکار شدن جنبه های منفی استفاده از آنتی بیوتیک های محرک رشد در تغذیه طیور ، ا ستفاده از پروبیوتیک ها به عنوان میکرو ارگانیسم هایی با اثرات مفید بر میزبان ، مورد توجه فزاینده قرار گرفته است. به منظور بررسی تأثیر روش‌های مختلف تجویز پروبیوتیک در هچری بر عملکرد رشد، فاکتورهای خونی و سیستم ایمنی، تعداد 300 قطعه جوجه خروس گوشتی راس(308) در پنج گروه آزمایشی شامل شاهد و چهار روش تجویز به صورت تزریق به تخم مرغ، دهانی، افشانه و کلوآکی با 3 تکرار و 20 قطعه جوجه در هر واحد آزمایشی مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه گیری از خون به منظور بررسی فاکتورهای خونی در سن 40 روزگی انجام شد، همچنین عملکرد تولید و سیستم ایمنی پرنده‌ها تا سن 42 روزگی مورد بررسی قرار گرفت. روش‌های تجویز پروبیوتیک در هچری بر افزایش وزن روزانه در دوره پایانی، خوراک مصرفی در دوره پایانی و کل دوره، وزن نسبی بورس در 28 روزگی، پاسخ ایمنی سلولی به دی‌نیتروکلرو‌‌بنزن در 28 و 38 روزگی (05/0 p<‌)، وزن نسبی طحال در 42 روزگی، و افزایش وزن روزانه در کل دوره (01/0p<‌) تأثیر معنی داری داشت و نیز بر کلسترول و تری گلیسرید پلاسما، هموگلوبین خون، عیار پادتن تولیدی علیه گلبول قرمز گوسفند، پاسخ ایمنی به فیتوهماگلوتینین، وزن نسبی طحال در 28 روزگی و وزن نسبی بورس در 42 روزی تأثیر معنی داری نداشت (05/0 p>‌.) به طور کلی تجویز زود هنگام پروبیوتیک به روش دهانی باعث بهبود عملکرد رشد جوجه‌های گوشتی می‌شود.