مطالعه شیوع لینگواتولا سراتا‌ ‌در نشخوارکنندگان کشتار شده در کشتارگاه شهرستان ارومیه

Abstract

لینگواتولا سراتا‌ ‌انگلی با گسترش جهانی است که مطالعاتی برای تعیین شیوع‌ ‌آن در ایران صورت گرفته است. در این مطالعه مقطعی، شیوع آلودگی و ارتباط آن با سن و جنس دام‌ها تعیین گردید. به این منظور کبد و گره‌های لمفاوی مزانتریک لاشه 623 راس گاو، 784 راس گاومیش، 787 راس گوسفند و 527 راس بز طی هفت ماه جمع آوری شد. جستجو و شمار ش نوچه‌ها با له کردن گره‌های لمفاوی مزانتریک انجام می‌شد. کبد نیز چرخ شده و در اسید پپسین 5/0 درصد انکوبه می‌گردید. نتایج بیانگر شیوع آلودگی در بین همه دام‌های نشخوارکننده تحت مطالعه بود. میزان آلودگی در گره‌های لمفاوی مزانتریک و کبد گوسفند (79/65درصد و 28/32درصد) بیشتر از بز (78/59درصد و 46/5درصد) بود. به علاوه، بیشترین و کمترین میزان شیوع آلودگی به ترتیب در گره‌های لمفاوی بزهای ببیشتر از 3سال (5/47درصد) و در کبد گاومیش‌های بیشتر از 4سال (7/0درصد) مشاهده گردید. تعداد نوچه‌های جمع آوری شده از گره‌های لمفاوی مزانتریک دام‌ها به طور متوسط 45-1عدد بود. میزان شیوع آلودگی با افزایش سن افزایش معنی‌داری نشان داد (05/0‌<‌p.) اختلاف معنی‌داری نیز میان میزان آلودگی در دام‌های نر و ماده وجود داشت (05/0‌<‌.)p با توجه به شیوع آلودگی‌ ‌لینگواتولا سراتا‌ ‌در بین دام‌های نشخوارکننده منطقه امکان بروز لینگواتولوزیس در مردم منطقه به دلیل مصرف خام یا کم پخته کبد دام‌های آلوده وجود دارد.