تاثیر تزریق دز زیاد پروژسترون بر عملکرد تولید‌مثلی مرغ‌های مادرگوشتی

Abstract

مصرف خوراک مازاد بر نیاز مرغ‌های مادر گوشتی، باعث شروع تغییرات متابولیک و هورمونی و نهایتا تضعیف عملکرد تولیدمثلی می‌گردد. در این آزمایش، پاسخ مرغ‌های مادرگوشتی به دو نوع نحوه خوراکدهی (تحت تغذیه آزاد و خوراکدهی محدود) و دو حالت تزریق یا عدم تزریق روزانه دز زیاد پروژسترون، در مقابل گروه کنترل ارزیابی شد. 64 قطعه مرغ مادر‌گوشتی کاب 500 از سن 27 الی 38 هفتگی در دو گروه متفاوت تغذیه آزاد یا خوراکدهی محدود توزیع شدند. از هر گروه، 14 پرنده برای تزریق پروژسترون انتخاب گردید. در یک دوره 3 هفته‌ای، روزانه به میزان 5/2 میلی‌گرم پروژسترون به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، زیر پوست پشت ناحیه ابتدای گردن آن‌ها تزریق شد. هر تیمار 7 تکرار داشت. تعداد تخم‌مرغ‌های قابل جوجه‌کشی و تخم‌مرغ‌های غیرطبیعی، روزانه ثبت گردید. قبل از شروع دوره تزریق، 10 روز و 20 روز بعد از آغاز تزریقات، خونگیری انجام شد. غلظت گلوکز، کلسترول، تری‌آسیل‌گلیسرول، پروژسترون، استرادیول، تستوسترون، ‌3Tو ‌4Tدر پلاسما‌ها اندازه‌گیری شد. تزریق پروژسترون در پرندگان تحت تغذیه آزاد و مرغ‌های با خوراکدهی محدود، منجر به تحلیل تخمدان گردید و تخمدان‌های این پرندگان فاقد سلسله مراتب فولیکولی بودند (05/0.)p> تزریق پروژسترون، وقوع پدیده توقف تخم‌مرغ در رحم را افزایش داد (05/0.)p> بر اساس نتایج، علیرغم این‌که در اوایل دوره تزریق، دز زیاد پروژسترون، در مرغ‌های مادر‌گوشتی تحت تغذیه آزاد و خوراکدهی محدود، موجب تخمک‌گذاری مکرر گردید (05/0)p> ولی این نرخ بالای تخمک‌گذاری منجر به افزایش میزان تولید تخم‌مرغ‌های قابل جوجه‌کشی نشد. مرغ‌های مادر‌گوشتی در هر دو نحوه خوراکدهی، به تزریق دز زیاد پروژسترون، پاسخ مشابهی دادند.