تاثیر ‌حفاظتی تیامین روی ضایعات ناشی از مسمومیت تجربی با سرب در ماهی حوض

Abstract

سرب یکی از فلزات سنگین است که برای انسان و حیوانات بسیار سمی می‌باشد. در این مطالعه اثرات توکسیک ناشی ازدریافت 5/8 میلی‌گرم‌در‌لیتر استات سرب به صورت محلول در آب و تاثیر مصرف همزمان تیامین به میزان 30 و 60 میلی‌گرم درلیتر به مدت 21 روز در ماهی حوض مورد بررسی قرار گرفت. مقایسه هیستوپاتولوژیک بافت مغز نشان داد که تفاوت پرخونی و ادم بین گروههای 2 (بدون دریافت تیامین) و4 ( استات سرب همراه با 60میلی گرم تیامین در لیتر) معنی دار بود. در بررسی هیستوپاتولوژیک بافت کلیه تفاوت معنی داری از نظر گنجیدگی‌های داخل هسته‌ای، تورم و تغییرات دژنراتیو و نکروتیک سلول‌های پوششی لوله‌های کلیوی بین گروههای 2 (بدون دریافت تیامین) و4 ( استات سرب همراه با 60میلی گرم تیامین در لیتر)وجود داشت. همچنین بافت کبد گروههای 2 (بدون دریافت تیامین) و4 ( استات سرب همراه با 60میلی گرم تیامین در لیتر) از نظر پرخونی تفاوت معنی داری را نشان می دادند. تغییرات هیستوپاتولوژیک در بافت آبشش از نظر نوع و شدت ضایعات دربین گروه های مختلف مورد آزمایش تفاوت معنی داری را نشان نمی دادند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می‌دهد، تیامین در تخفیف ضایعات ناشی از مسمومیت با سرب در بافت‌های مغز، کلیه و کبد در ماهی حوض تاثیر وابسته به دوز دارد.