مطالعات اثرات درمانی سولفات منیزیم در درمان مسمومیت تجربی با خرزهره(‌Nerium oleander) در گوسفند ‌ ‌

Abstract

در این مطالعه یازده راس گوسفند نژاد بومی‌به دو گروه کنترل 5 راس ودرمانی 6 راس، تقسیم شدند. برگ خشک شده خرزهره به مقدار ‌ mg/kg110 وزن بدن به گوسفندان هر دو گروه تجویز گردید. ریتم قلب دام‌های هر دو گروه به وسیله الکتروکاردیوگرافی هر 10 تا 15 دقیقه ثبت شد. به گوسفندان گروه درمانی با ظهور آریتمی‌های بطنی سولفات منیزیوم با دز mg/kg100 وزن بدون به صورت داخل وریدی و به آرامی‌تزریق گردید. با کنترل الکتروکاردیوگرام این دام‌ها بعد از ظهور مجدد آریتمی‌های بطنی تزریق سولفات منیزیوم با همان دز تکرار گردید. نشانه‌های مسمومیت در دام‌های هر دو گروه در عرض 30 تا 40 دقیقه بعد از دریافت خرزهره ظاهر گردید. الکتروکاردیوگرافی گوسفندان گروه کنترل آریتمی‌های متنوع و در نهایت بدخیم را نشان داد. این دام‌ها 5/4 تا 12 ساعت بعد از دریافت خرزهره تلف شدند (با میانه 5/8 ساعت.) تزریق سولفات منیزیوم به گوسفندان گروه درمانی آریتمی‌های بطنی را بر طرف نمود و به آریتمی‌های خوش خیم و یا ریتم سینوسی تبدیل کرد. با این حال این اثرگذرا بود و 3 تا 5/3 ساعت بیشتر داوم نداشت. دومین تزریق سولفات منیزیوم اثر مشابهی داشت ولی در تزریق سوم اثرات درمانی قابل توجهی مشاهده نشد. دام‌های گروه درمانی نیز در عرض 18 تا 34 ساعت بعد از دریافت خرزهره تلف شدند (با میانه 5/24 ساعت.) زمان مرگ دام‌های دو گروه اختلاف شدیدا معنی داری (‌004/0p<‌) را نشان داد. تجویز سولفات منیزیوم در موارد مسمومیت با خرزهره به تنهایی برای درمان کافی نمی‌باشد ولی در کنار سایر اقدامات درمانی برای تعدیل آریتمی‌های بطنی می‌تواند مفید باشد. ‌ ‌ واژه‌های کلیدی: خرزهره، گوسفند، گلیکوزیدهای قلبی، سولفات منیزیوم، آریتمی ها، گیاه سمی. ‌ ‌