تشخیص سرمی سارکوسیستوزیس گاومیش با آزمایش ELISA و مقایسه آن باروش هضم عضلانی

Abstract

هدف: تشخیص سرمی سارکوسیستوزیس گاومیش با آزمایش الایزا و مقایسه آن با روش هضم عضلانی. طرح: 300 راس گاومیش کشتار شده در کشتارگاه اهواز. روش: خونگیری از گاومیش ها بصورت تصادفی و سپس ردیابی لاشه گاومیش ها و پس از آن بازرسی کامل لاشه از نظر وجود کیست و نمونه گیری از عضله مری جهت روش هضم عضلانی. سپس طراحی روش الایزا و مقایسه آن با روش هضم عضله و نهایتاً تعیین حساسیت و ویژگی روش الایزا. تجزیه و تحلیل آماری: حساسیت و ویژگی الایزا با استفاده از جدول فراوانی موارد مثبت و منفی واقعی و کاذب محاسبه گردید و بوسیله روش مک نمار ( Mcnemar ) درصد جوابهای مثبت مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج: آنتی بادی اختصاصی ضد سارکوسیستیس در آزمایش الایزا با استفاده از آنتی ژن برادی زوئیت سارکوسیستیس فوزی فورمیس ( Sarcocystis fusiformis ) در 163 راس ( 3/54 درصد ) مورد تشخیص قرار گرفت در حالیکه در آزمایش هضم عضله باپیسین، 171 راس ( 57 درصد ) مثبت تشخیص داده شدند و کیست ماکروسکوپی نیز در 60 راس از گاومیش ها ( 20 درصد ) دیده شد. درصد جوابهای مثبت در مشاهدات کشتارگاهی در مقایسه با روشهای هضم عضلانی و الایزا اختلاف معنی داری داشت ( 01/0 > P )، در حالی که مقایسه درصد موارد مثبت در دو روش هضم عضله و الایزا اختلاف معنی داری را از خود نشان نداد ( 05/0 < P ). در نهایت حساسیت و ویژگی الایزا در مقایسه با هضم عضله بترتیب 97 درصد و 5/90 درصد محاسبه گردید. نتیجه گیری: روش الایزا با حساسیت و ویژگی بالا یک روش مناسب برای بررسی های اپیدمیولوژیک می باشد. مجله دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، 1384، دوره 60، شماره 3، 276-273.