کنترل زیست شناختی نوزادهای سیاتوستومینه توسط قارچ آرتروبوتریس اولیگوسپورا

Abstract

این مطالعه به منظور تعیین نقش برخی از گونه های گنده روی قارچی جدا شده از مدفوع اسب در کنترل زیست شناختی مراحل نوزادی استرونگلهای کوچک دون خانواده سیاتوستومینه انجام شد. مقابله بین کونیدیای قارچ صیاد آرتروبوتریس اولیگوسپورا و نوزاد مرحله سوم سیاتوستومینه در شرایط آزمایشگاهی و میدانی انجام گردید. این گونه قارچی به میزان 2 پرگنه در cc100، cc200، cc300 جداگانه با 300 عدد نوزاد مرحله سوم سیاتوستومینه در سرم نمکی 9/0 درصد موجب کاهش معنی داری ( 0001/0 > P ) به ترتیب به میزان 49 درصد، 34 درصد، 37 درصد، در شرایط آزمایشگاهی در تعداد نوزادهای زنده سیاتوستومینه به وسیله انشعابات چسبیده و نیز اتصال کونیدی های قارچ به کوتیکول نوزاد شدند. به 3 راس اسب با آلودگی طبیعی به استرونگلهای کوچک نیز به میزان 120، 200، 300 پرگنه قارچ آرتروبوتریس اولیگوسپورا خورانیده شد. مدفوع دفع شده دامهای تحت مطالعه در روزهای 0 و 1 و 2 و 3 پس از خورانیدن پرگنه های قارچ جمع آوری گردید. اثر قارچ با شمارش تعداد نوزادها در مدفوع کشت شده در مقایسه با مدفوع گروه شاهد ( بدون خورانیدن قارچ ) مقایسه گردید. نتایج نشان داد که قارچ می تواند از لوله گوارش اسب عبور نماید و زنده بماند؛ و در عین حال موجب کاهش در تعداد نوزادها در اسبهایی که به آنها 250 پرگنه خورانیده شده بود به میزان 90 درصد، گردد.