طراحی روش ایمونوفلئورسنت اختصاصی جهت تفکیک سویه های حاد از واکسن ویروس نیوکاسل

Abstract

محمد مهدی غفاری

هدف: تهیه پادتن اختصاصی کنژوگه با فلئورسئین ایزوتیوسیانات جهت تفکیک سویه های حاد ویروس نیوکاسل از سویه های واکسن زنده. طرح: مطالعه تجربی. حیوانات: 28 رأس خرگوش. روش: پس از تکثیر 4 سویه حاد و دو سویه واکسینال B1 و لاسوتا در تخم مرغ جنین دار اقدام به خالص سازی نمونه ها به روش اولترا سانتریفیوژ گردید. ویروس های خالص شده جهت تهیه آنتی سرم فوق ایمن‘ به تفکیک به 7 گروه 4 تایی خرگوش تزریق شده و در نهایت‘ حضور پادتن های هر گروه توسط روش ژل دیفوزیون مشخص گردیدند. سپس پادتن های ضد گروه B1 ولاسوتا و مخلوط این دو توسط سویه های حاد و پادتن های سویه های حاد یکبار باسویه B1 یکبار با سویه لاسوتا ویکبار با مخلوط B1 و لاسوتا جذب شده و مجدداً به روش AGID مورد آزمایش قرار گرفتند. جذب و خالص سازی تا جایی ادامه یافت تا تنها یک خط رسوبی در هر گروه و فقط بر علیه سویه مربوطه حاصل اید. پادتن های حاصله با فلئورسین ایزوتیوسیانات کنژوگه شده و روی 28 نمونه ویروس نیوکاسل مختلف 2 نمونه سوش زنده واکسن و 14 نمونه منفی آزمایش شده رقابت مناسب آنتی سرم کنژوگه مشخص گردید. نتایج: پادتن های اختصاصی ضد سوش های حاد جذب شده با مخلوط سوش های B1 ولاسوتا به عنوان پادتن اختصاصی ضد سوش حاد و پادتن های ضد B1 و ضد لاسوتای جذب شده با سوشهای حاد به عنوان پادتن اختصاصی ضد سویه های واکسن به دست آمد. پادتن ضدسویه های حاد درصددرصد موارد با سویه های حاد واکنش نشان داده و در هیچ مورد با سویه های واکسن تکثیر شده در مایع الانتوئیک جنین تخم مرغ واکنش نشان نداد. نتیجه گیری: پادتن های حاصله بخوبی قدرت تفکیک سویه های حاد از واکسن زنده را داشته و در مدت زمان بسیار کمتری از روش های معمول قدرت شناسایی سویه های حاد بیماریزا را دارند.