بررسی اولیه ایمنی زایی اسپوروزوآیت و مروزوآیت ایمریاتنلا در ماکیان

Abstract

کوکسیدیوز یکی از مهمترین بیماریهای اقتصادی صنایع پرورش ماکیان در دنیاست. در حال حاضر شیمی درمانی مهمترین روش کنترل و پیشگیری از این بیماری می باشد. اخیراً تلاشهایی در جهت القاء ایمنی در برابر کوکسیدیوز پرندگان صورت گرفته و چند واکسن زنده تخفیف حدت یافته به صورت تجاری به بازار عرضه شده اند. مطالعه حاضر به منظور بررسی ایمنی زایی اسپوروزوآیت و مروزوآیت/یمریاتنلا از راه تلقیح داخل رکتوم انجام شده است . تعداد صد قطعه جوجه یکروزه نژاد تخمی به پنج گروه بیست تایی تقسیم شدند. چهار گروه از جوجه ها با مقادیر کم و زیاد اسپوروزوآیت و مروزوآیت و گروه پنجم (گروه شاهد) با بیست میکرولیتر محیط استریل هنکس تلقیح گردیدند. همه جوجه های ایمن شده و غیرایمن بوسیله ده هزار اواوسیست / یمریاتنلا (سویه متجانس) در سن سه هفتگی چالش شدند.مدفوع پرنده ها به صورت روزانه تا 8 روز پس از دوره پیش آشکاری مورد آزمایش قرار گرفت و متوسط تعداد اواوسیست در گرم (OPG) در هر گروه محاسبه شد. نتایج حاصله اختلاف معنی داری (05/0P<) را بین پرندگان ایمن شده بوسیله اسپوروزوآیت و گروه شاهد نشان داد.به علاوه اختلاف معنی داری بین پرندگان ایمن شده با دز بالای مروزوآیت و گروه شاهد مشاهده شد .هیچ اختلاف معنی داری بین جوجه های ایمن شده با دز پایین مروزوآیت و گروه شاهد وجود نداشت. جوجه های ایمن شده با اسپوروزوآیت محافظت بالاتری را نسبت به گروه ایمن شده با مروزوآیت نشان دادند. یافته ها نشان داد که تشکیل و بلوغ شیزونت نسل اول ایمریاتنلا نقش مهمی در القاء پاسخ ایمنی دارد . انجام تجربه در شرایط مزرعه مؤید محافظت طولانی مدت در اثر تلقیح دز پایین اسپوروزوآیت که به نظر میرسد به علت بلع اواوسیست ها و عرضه پادگنی مداوم می باشد.